Τom Waits, “Underground” (Υπογείως) (Μετάφραση: Γιώργος Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης)
11Ιαν
Τρίζουνε τα κόκκαλα μες τον κίνδυνο
ο στεναγμός αντηχεί απ’ τη σπηλιά
εκεί θα βρεις μια πόλη σκοτεινή,
μια πόλη αλγεινή εκεί άνθρωποι ζουν στη σκιά
Ζωντανοί, ξυπνητοί
χωρίς να τους πάρουμε γραμμή
σε στοές ορυχείων θα βρεις το μυστικό
ζει κόσμος στις σήραγγες του μετρό
Όλες οι ρίζες κρέμονται, πηγαίνουν από πόλη
σε πόλη χορεύουν κάτω απ’ τις μπότες σου
όλα τα φορτηγά πηγαίνουν σιγά
μη φοβίσουν τα τρωκτικά
υπάρχει ζωή που περπατά στα σκοτεινά
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)

![«Camillo Sbarbaro (1888-1967): Ποιητής και λειχηνολόγος» [Μετάφραση από τα Ιταλικά – Επίμετρο: Θεοδόσης Κοντάκης]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/72e4b3c7-6554-4ee8-b9f8-866d88f3422a-75x75.jpg)



















