Στα δυο λυγισμένοι, σα γέροι  ζητιάνοι κάτω απ’ το βαρύ τους ασκό τριποδίζουμε βήχοντας σα παλιόγριές

και βλαστημώντας ανοίγουμε δρόμο μέσα στη λάσπη

 

Μέχρι που στα φώτα της μάχης  τα νώτα στρέφουμε

και προς το μακρινό μας κονάκι

σερνάμενοι  πάμε

οι άνδρες βαδίζουν νυσταγμένοι. πολλοί χάσανε το άρβυλο τους

και κουτσαμένοι, αιματωμένοι, αχρηστεμένοι, όλοι τυφλοί,

μεθυσμένοι από εξάντληση στις οβίδες που πίσω τους σκάνε αέριο γεμάτες

μένουν κουφοί

 

Αέριο! Αέριο!  Πιο σβέλτα παιδιά!

Μία έκσταση αδεξιότητας

Να βάζουν τ’ άβολα κράνη ακριβώς στη στιγμή

Μα κάποιος ακόμα τραυλίζοντας σέρνει

φωνή

και σπαρταρά σαν να έχει αρπαχτεί από τις φλόγες

διακρίνεται πίσω από το θολό το τζάμι και στην ανταύγεια

από ‘να πράσινο φως

σαν απ’’ το βάθος μίας πράσινης θάλασσας

Εκεί τον είδα να πνίγεται

Σε όλα τα όνειρά μου μπροστά στην ανήμπορη μάτια μου

τον είδα να μου τείνει το χέρι

να σέρνεται, να ασφυκτιά, να πνίγεται

 

Κι άμα στο βυθό κάποιο ονείρου

μπορέσεις και εσύ να ανοίξεις το βήμα

πίσω από το Βαγόνι που τον ρίξαμε θα βλεπεςτο σπαραγμό των λευκών του ματιών

το πρόσωπο ενός διαβόλου

που την αμαρτία έχει πιά σιχαθεί

 

Κι αν μπορούσες ν’ ακούσεις

σε κάθε κρότο το γαίμα να τινάζεται

ανεβαίνοντας γαργαριστόαπ´τα

αφρισμένα τους πνευμόνια

με του καρκίνου τη φρίκη και την πίκρα μιας φτυσιάς

απο τρομερές κι αγιάτρευτες πληγές

σ’ αθώο στόμα

 

Φίλε μου, δεν θα έλεγες και εσύ με τέτοια ζέση

σε παιδιά που ανέλπιδη λίγη δόξα προσμένουν

το παλιότερο ψέμα:

 

Dulce et decorum est

pro patria mori[1]

 

[1] Γλυκό και πρέπον είναι να πεθαίνει κανείς για την πατρίδα

 

 

**********************************************************************************************************

 

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

 

Ο Ουίλφρεντ Όουεν (18 Μαρίου 1893- 4 Νοεμβρίου1918 ) έχει χαρακτηριστεί ως ο μεγαλύτερος ποιητής του μεγάλου πολέμου και αναμφίβολα ανήκει στη γενιά των ποιητών των《χαρακωμάτων》 .Γεννημένος στην ειρηνική αγγλική επαρχία ξεκινά να γράφει ποίηση στην εφηβεία του επηρεασμένος κυρίως από την ποίηση του Κιτς και γενικότερα του αγγλικού ρομαντισμού, το πόλεμος όμως αλλάζει τόσο την ζωή του όσο και την ποίηση του, ο κύριος όγκος της οποίας θα γραφτεί την περίοδο 1916-1918 χρονιά του θανάτου του, και θα σχετιστεί κυρίως με την εμπειρία του πολέμου. Το ποίημα  Dulce et decorum est θα γραφτεί στο νοσοκομείο κατά την διάρκεια της ανάρρωσης του από το σοκ βομβαρδισμού (Shellshock) την συνηθέστερη ψυχική νόσο των στρατιωτών στα χαρακώματα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Το ποίημα δημοσιεύτηκε λίγο πριν τον θάνατο του Όουεν μια μέρα πριν την λήξη των εχροπραξιών.

 

 

από Σπύρος Αραβανής
1 Σχόλιο