Θεόδωρος Μελέτης, Τρία ποιήματα
15Οκτ
Promenade
Μείναμε στα χέρια με μια υπόσχεση·
σ’ ένα άλλο μέρος,
σε κάποιο promenade, είπες.
Να σύρουμε τα χέρια μας στο γρασίδι,
με την αφή ν’ ανακαλύψουμε την υγρασία του,
μιας και τα μάτια πια δεν θα βλέπουν
απ’ την υπερβολή του φωτός.
Το στήθος θα αφρίζει
-σαν κύμα σπρωγμένο απ’ τον μαΐστρο μας-
και θα γελάμε.
Ετυμολογία εμπιστοσύνης:
Ανάμεσά μας ένα ακονισμένο μαχαίρι,
κι εμείς…
να κλείνουμε τα μάτια.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















