Καλοί μου φίλοι μην μας εχθρεύεστε,

όλους εμάς που ξαγρυπνάμε στο προσκεφάλι

μιας ηλιόλουστης πεδιάδας,

χαζεύοντας με το κεφάλι μας ψηλά τυφλούς πλανήτες.

Μην μας διώχνετε καλοί μου φίλοι

Και μην μας πολεμάτε εμάς,

Που κρύβουμε την παρακμή σας στα ροδοπέταλα μιας μικρής στιγμής.

Μην μας εχθρεύεστε και μην μας βάζετε να κάνουμε παρέα στις βουνοκορφές το χάραμα,

Νοσταλγώντας την περιπέτεια που δεν ζήσαμε,

μα την είδαμε στα μάτια σας λειψή,

γεμάτη έντομα και σκόνη,

να την επιτηρούνε τα θηρία.

Εμάς που ήπιαμε το πικρό γάλα από τα στήθη της μητέρας μας, που αντιστρέψαμε τον μύθο και τον διαβάσαμε από το τέλος.

Δείξτε μας την συμπόνια σας, σε εμάς σε όλους εμάς,

Που κλείσαμε τα εκτυφλωτικά πυροτεχνήματα σε ένα υπόγειο και μοιράσαμε το φως στις παλάμες των αγέννητων παιδιών.

Καλοί μου φίλοι, μην μας εχθρεύεστε.