Harlem Shadows

I hear the halting footsteps of a lass
In Negro Harlem when the night lets fall
Its veil. I see the shapes of girls who pass
To bend and barter at desire’s call.
Ah, little dark girls who in slippered feet
Go prowling through the night from street to street!

Through the long night until the silver break
Of day the little gray feet know no rest;
Through the lone night until the last snow-flake
Has dropped from heaven upon the earth’s white breast,
The dusky, half-clad girls of tired feet
Are trudging, thinly shod, from street to street.

Ah, stern harsh world, that in the wretched way
Of poverty, dishonor and disgrace,
Has pushed the timid little feet of clay,
The sacred brown feet of my fallen race!
Ah, heart of me, the weary, weary feet
In Harlem wandering from street to street.

**

Σκιές του Χάρλεμ

Μιας κοπελιάς τα βήματα ακούω τα διστακτικά
στο μαύρο Χάρλεμ σαν η νύχτα ρίξει
το πέπλο της. Κορίτσια βλέπω σαν σκιές περαστικά
που σκύβουν, παζαρεύουνε σαν πόθος τους σφυρίξει.
Αχ κοριτσάκια μελαψά, φορώντας παντοφλάκι
γυρνάτε μες στη νύχτα από σοκάκι σε σοκάκι!

Μέσα στη μακριά νυχτιά, ως να ‘ρθει ασημένια αυγή
της μέρας, τα γκρίζα ποδαράκια τους δεν ξαποσταίνουν πάλι•
Μέσα στην έρημη νυχτιά ώσπου η στερνή νιφάδα βγει
απ’ τα ουράνια και στης Γης πέσει την άσπρη αγκάλη,
τα μελαψά, μισοντυμένα κοριτσάκια
σέρνουνε πόδια κουρασμένα στα σοκάκια.
Αχ, κόσμε ανελέητε, σκληρέ, στα άθλια δρομάκια
της φτώχειας, της ατίμωσης και της ντροπής,
έχεις ωθήσει τα δειλά, πήλινα ποδαράκια,
άγια ποδάρια, μελαψά της ρημαγμένης μου φυλής!
Άχου καρδιά μου, πόδια κουρασμένα, κουρασμένα,
στου Χάρλεμ τα σοκάκια περιπλανεμένα.