HIGHGATE PONDS

Γυρνώντας απ’ τις λίμνες

πάνω στο ποδήλατο

βρεγμένος ακόμα –

σχεδόν γυμνός,

σκαρφαλώνοντας τα τοπικά λοφάκια:

πώς να μην έχει τόσο έντονα

μείνει η μνήμη εκεί.

Μια φορά μόνο,

στα τόσα χρόνια μια φορά,

που η ζέστη να σε τρελαίνει

μέχρι – ανήκουστο-

αργά το βράδυ.

Αυτή η αίσθηση του απρόσμενου

βαραίνει ίσως πιο πολύ

κι απ’ την απλοχεριά

που ‘χουν τ’ ατέλειωτα

ελληνικά καλοκαίρια.

Κι αυτά

– κακά τα ψέμματα-

προσέφεραν λιγότερα

απ’ ότι η θέρμη τους

υποσχόταν.