Μεταφραστικό Εργαστήρι

Δώρα Κασκάλη, «Κάπου ν’ ακουμπήσεις», εκδ. Μελάνι, 2018 (μετάφραση στα γερμανικά: Κατερίνα Λιάτζουρα [Katharina Liatzoura])

ΤΑ ΧΡΕΙΩΔΗ

Έτσι να ζω με το τίποτα

να κολατσίζω με δυο λέξεις,

να έχω για προσκέφαλο

βιβλία ξεχασμένων ποιητών,

να πίνω καφέ με

τον ακέραιο Παπαδιαμάντη μου.

Να δίνω καταφύγιο στο δαρμένο σκυλί

που το λεν’ Καλοσύνη.

 

Για όποιον με θυμηθεί

έχω στη στάμνα μου κρύο νερό

έξω απ’ την πόρτα.

Για όποιον μ’ αγαπήσει

μια φέτα ψωμί με ζάχαρη,

ένα ριπίδι μ’ όλα μου τα χρώματα

και μια λιακάδα μέσα στο σαλόνι.

`

*

DAS LEBENSNOTWENDIGE

 

So möchte ich leben mit dem Wenigen

ein Pausenbrot aus zwei Wörtern verzehren,

als Kopfkissen

Bücher vergangener Dichter haben,

Kaffee

mit meinem kompletten Papadiamanti trinken.

Zuflucht dem verprügelten Hund gewähren

den man Güte nennt.

Für jeden der sich an mich erinnern wird

steht vorrätig mein Krug mit frischem Wasser

vor der Tür.

Für jeden der mich lieben wird

habe ich ein Stück Brot mit Zucker,

ein Fächer mit all meinen Farben

und einen Sonnenschein im Wohnzimmer.

Διαβάστε περισσότερα