Manuel Scorza (Perú, 1928-1983), Δύο ποιήματα (Μετάφραση- Επίμετρο: Στέργιος Ντέρτσας)
13Οκτ
Αμερική δεν μπορώ να γράψω το όνομά σου χωρίς να πεθάνω…
Αμερική,
δεν μπορώ να γράψω το όνομα σου χωρίς να πεθάνω.
Αν και από παιδάκι παιδεύτηκα,
οι γραμμές δεν μου βγαίνουν ίσιες ·
σε κάθε συλλαβή σκοντάφτω πάνω σε πτώματα,
πίσω από κάθε γράμμα βρίσκω έναν φλεγόμενο άνθρωπο
και δεν μπορώ να κλείσω το α
γιατί κάποιος κραυγάζει σαν να μένει κλεισμένος μέσα του.
Έρχομαι από το Μίσος,
έρχομαι από το θανάσιμο άλμα των πυροβολισμών ·
η καρδιά μου ιδροκοπά αίλουρους :
ακούω μόνο το βούισμα της θλίψης.
Πέρασα από μαύρα λαρύγγια,
διέσχισα τους δρόμους της φτώχειας,
Αμερική, σε γνωρίζω
εγώ ο ίδιος έστρωσα το κρεββάτι
όπου εξέπνευσε η κενή μου ζωή.
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















