Πρόλογος ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ

Η αμερικανική ποίηση των τελευταίων δεκαετιών αποτελεί ένα εξαιρετικά πολυφωνικό πεδίο, όπου διαφορετικές ποιητικές παραδόσεις, γλωσσικές ιδιοσυγκρασίες και τρόποι θέασης του κόσμου συνυπάρχουν, συχνά χωρίς να υπάγονται σε κάποια κοινή αισθητική κατεύθυνση. Από τη λιτή, σχεδόν καθημερινή εκφορά έως την πυκνή λυρική σύνθεση, από τη μνήμη του σώματος και την οικειότητα της οικογενειακής ζωής έως την ιστορική εμπειρία, τη φυλετική ταυτότητα, το φυσικό τοπίο και την αγωνία του θανάτου, κάθε ποιητής διαμορφώνει τη δική του σχέση με τη γλώσσα και με όσα επιχειρεί να διασώσει, να κατανοήσει, να μεταμορφώσει μέσω αυτής.

Το Αφιέρωμα αυτό φιλοδοξεί να προσφέρει μια σταδιακή περιήγηση σε αυτό το ευρύ τοπίο, μέσα από μεταφράσεις ποιητών που διαμόρφωσαν ή εξακολουθούν να διαμορφώνουν την αμερικανική ποιητική γραφή. Η επιλογή τους δεν υπακούει στην επιθυμία μιας εξαντλητικής χαρτογράφησης ούτε στην αναζήτηση μιας αντιπροσωπευτικής σχολής. Αφετηρία του αποτέλεσε, μάλλον, η ανάγκη του υποφαινόμενου να συναντήσει –και, κατόπιν, να μοιραστεί– εντός της γλώσσας του ποιήματα που διαθέτουν διακριτή φωνή, εσωτερική ένταση και έναν τρόπο να μετακινούν συγκινησιακά την αντίληψή μας για τα πράγματα, εξημερώνοντας το αλλόκοτο, ανασύροντας το άχρονο από το καθημερινό, δεσμεύοντας το φευγαλέο σε ουσία.

Στις επιλογές θα συναντώνται τόσο ποιητές με αναγνωρισμένη θέση στη μεταπολεμική αμερικανική γραμματεία όσο και μεταγενέστερες φωνές, με διαφορετικές καταβολές και διαφορετικές αντιλήψεις για το τι μπορεί να καθιστά κάτι ποίηση. Ως εκ τούτου, η προκείμενη μεταφραστική εργασία αποβλέπει, πέρα από τη νοηματική ακρίβεια, στην ανάδειξη της ιδιοσυγκρασίας κάθε έργου, επιχειρώντας να ανασυστήσει στα ελληνικά την διακριτή ποιητική του λειτουργία, πάντοτε με σεβασμό στη σημασία, στη μουσική και στη μορφή του πρωτοτύπου.