R. S. Thomas (1913-2000), Ποιήματα (μετάφραση – επίμετρο: Κώστας Μαντζάκος)

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

Απ’ τα ποιήματα σ’ αυτό το βιβλίο

το δικό μου, δες, δε βάλαν πρώτο-πρώτο!

Μήτε κι άξιζε αυτό κάποιο βραβείο.

Στο τέλος έχω στριμωχτεί,

με στίχους που’ναι άκαμπτοι πολύ

το βάρος όλο για ν’ αντέξουν

αυτών που η μούσα μου’χε υποβάλλει,

την πόρτα μου χτυπώντας

και το ξερό μου το κεφάλι

χωρίς καμία διακοπή,

μα και με τόσο στιβαρή γροθιά.

Το μυαλό μου είναι θολό, η παλάμη

από στραμπούλιγμα γερό υποφέρει.

Ποτέ πια το καλοκαίρι

δε θα ξανάρθει της καρδιάς μου,

που τα τραγούδια μου έφταναν ψηλά.