Μια μέρα με φώναξε ο Κραουνάκης και μου είπε: «Έλα εδώ Κανελλόπουλε. Άκουσε αυτό το τραγούδι των Tiger Lillies και γράψε ελληνικά λόγια για να το πει η Μελίνα Τανάγρη. Το ξέρεις; Το λένε The Crack of Doom».

Πάτησα στα χνάρια του Μάρτιν Ζακ κι έγραψα το δικό μου ποίημα.

ΘΑ ΜΑΣ ΣΑΡΩΣΕΙ ΜΙΑ ΒΡΟΧΗ

Στην πολυτέλεια μέσα ζεις,

μωρό μου, μην ανησυχείς·

τελειώνει αυτή η εποχή,

θα μας σαρώσει μια βροχή.

Το αύριο βλέπεις φωτεινό,

όριο βάζεις τον μπλε ουρανό·

το τέλος δεν αργεί,

ο κόσμος μας ο δήθεν θα πνιγεί.

Θα μας σαρώσει μια βροχή,

να πάμε όλοι στην ευχή.

Σε όλα έχεις αποτύχει,

σου έχει γυρίσει την πλάτη η τύχη·

έννοια σου, θα εκδικηθείς

στο κάτω κάτω της γραφής,

μικροί, σπουδαίοι, όλοι στα ίσια

τραβάμε για τα κυπαρίσσια·

ζητιάνοι και πρωθυπουργοί

θα καταλήξουμε στη γη.

Θα μας σαρώσει μια βροχή,

να πάμε όλοι στην ευχή.

Και του ονείρου μας η φλόγα,

που σιγοκαίει σε μια υπόγα,

μας ψιθυρίζει πως μπορεί

το τέλος να ’ναι και αρχή.

Θα μας σαρώσει μια βροχή,

να πάμε όλοι στην ευχή·

τελειώνει αυτή η εποχή,

θα μας σαρώσει μια βροχή.

Θα μας σαρώσει μια βροχή,

να πάμε όλοι στην ευχή·

θα μας σαρώσει μια βροχή,

τελειώνει αυτή

η εποχή.