Сотирис Пастакас
Превод на български: Емилия Авгинова

Дъждовен ден

Първи февруари е днес и първата
капчица дъжд нежно събира
водите си на верандата. Капка по капка
за една година видях желанието
да се превръща в екстаз, екстазът в горчилка
и разочарование, а най-желаните неща –
в безлични/небрежни спомени,
страстта да потъва
във времето,
отпуснато ни лесно и безгрижно,
обещанията за едно сигурно щастие
да се отлагат постоянно за близкото бъдеще,
удивителните да стават въпросителни
както днес се отразява наопаки
парапетът над водата на верандата.

ΜΕΡΑ ΜΕ ΒΡΟΧΗ

Πρώτη Φεβρουαρίου σήμερα και η πρώτη
βροχούλα του μήνα μαζεύει ήσυχα-ήσυχα
τα νερά της στη βεράντα. Στάλα-στάλα
μέσα σε ένα χρόνο είδα την επιθυμία
να γίνεται έκσταση, την έκσταση πίκρα
κι απογοήτευση, τα επί πολύ ποθούμενα
αμελητέες αναμνήσεις, το πάθος να κατα-
ποντίζεται σε μια πίστωση χρόνου που
χορηγήθηκε ευπροσήγορα κι ανέμελα,
τις υποσχέσεις για μια βέβαιη επιτυχία
να μετατίθενται συνεχώς στο άμεσο μέλλον,
τα θαυμαστικά να γίνονται ερωτηματικά
όπως καθρεφτίζονται ανάποδα σήμερα
τα κάγκελα πάνω στα νερά της βεράντας.