Νέοι Ποιητές

Γιάννης Κοντογιάννης, Τέσσερα ποιήματα

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

 

Ο επιστάτης νύχτα έφυγε

από την Ήπειρο του Αλή.

 

Του Μακεδόνα φούρναρη το επώνυμο

στη μία ρίζα του δέντρου.

 

Η Κυράτσα μαγείρευε στα εγγόνια

σε πήλινα τσουκάλια,

με κόκκινη κορδέλα σε μύτη και στόμα

για το ξόδι.

 

Ο Θύμιος, η Χρυσούλα

και παλαιότερες γενιές χαμάληδων

μέσα στην λάσπη.

 

Άλλος εκτελέστηκε σε μιαν όχθη

στη θέση της γυναίκας του

από τα κτήνη.

Οι πλακέτες των μνημείων

ψάχνουν το όνομά του.

 

Η προγιαγιά υιοθέτησε ψυχοκόρη.

Στα γεράματα η έφηβη θυμόταν

τον εμφύλιο να σκοτώνει

παιδιά στο χωριό.

 

Από το ανοιχτό παράθυρο φωνές.

Μπαμπά, η παιδική χαρά έχει παιδιά.

 

 

Διαβάστε περισσότερα