«Δεκαοχτώ Κείμενα …”ψηλά στον ουρανό σαν προσευχή”»
17Νοε
[…] Όταν συνήλθα με είχαν γυψώσει ολόκληρο. Πάνω από την κοιλιά και το στήθος μου είχε δημιουργηθεί ένα κατάλευκο υψίπεδο. Και το σχήμα της λεκάνης μου είχε αφύσικα διογκωθεί. Φαντάσθηκα, ότι θα έπρεπε να μοιάζω στεατοπυγικός. Λιγάκι σαν κυκλαδικό ειδώλιο, λιγάκι σαν αστροναύτη στο σκάφανδρο. Μου είχαν αφήσει μονάχα το πρόσωπο ακάλυπτο και ίσως επειδή τώρα ήμουν ακίνδυνος, εντελώς του χεριού τους οι γιατροί είχαν βγάλει τις μάσκες. Το κρανίο του ενός ήταν τελείως γυμνό και πρέπει να μου θύμιζε κάτι αλλά δεν κατάφερνα να το πιάσω τι, είχε τραβηχτεί μερικά βήματα πίσω θαρρείς για να καμαρώσει το έργο του. Και το χαμόγελο που χάραζε στο πρόσωπό του έμοιαζε με μορφασμό ζώου.”
Θανάσης Βαλτινός «Ο γύψος»
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)

![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















