ΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΛΙΜΑΝΙ

Αν ήξερες πως έξω απ’ το σπίτι,
δεμένο στην ακροθαλασσιά του ραγισμένου λιμανιού,
υπάρχει ένα ποτάμι φλεγόμενο σαν τα πεζοδρόμια.

Πως όταν αγγίζει τη γη
είναι σαν έρημος που καταρρέει
και φέρνει χόρτα πυρωμένα

για να σκαρφαλώσει στους τοίχους,
ακόμα κι ανεσύ θέλεις να πιστεύεις
πως ο τοίχος, θολωμένοςαπό τις αγριοκληματίδες,
είναι θαύμα της υγρασίας
κι όχι της στάχτης του νερού.

Αν ήξερες
πως το ποτάμι δεν είναι από νερό
και δεν φέρνει καράβια
ούτε κορμούς δέντρων,
παρά μόνο μικρά φύκια
που φύτρωσαν στο στήθος
κοιμισμένων αντρών.

Αν ήξερες πως αυτό το ποτάμι κυλάει
και πως είναι σαν εμάς,
ή σαν καθετί που αργά ή γρήγορα
πρέπει να καταποντιστεί στη γη.

Εσύ δεν ξέρεις,
μα εγώ κάποτε το είδα·
είναι κομμάτι εκείνων των πραγμάτων
που, ενώ φεύγουν,
μοιάζεισαν να μένουν.