Η αμαρτία κληρονομείται;

Υπάρχουν βιβλία που δεν διαβάζονται απλώς, αλλά στοιχειώνουν το συλλογικό ασυνείδητο. Το «Ανατολικά της Εδέμ» του Τζον Στάινμπεκ είναι ένα από αυτά, ένας τραχύς, γεμάτος σκόνη και ιδρώτα καθρέφτης της ανθρώπινης μοίρας. Όταν το 1955 ο Ελία Καζάν απομόνωσε την τελευταία πράξη αυτού του επικού δράματος, χάρισε στο σινεμά έναν ηλεκτρισμένο Τζέιμς Ντιν, αλλά στέρησε από το έργο τη μυθική, διαγενεακή του ανάσα. Εβδομήντα ένα χρόνια μετά, η μίνι σειρά του Netflix, σε σενάριο της εγγονής του, Ζόι Καζάν, επιχειρεί μια πράξη καλλιτεχνικής αποκατάστασης. Δεν πρόκειται για ριμέικ, αλλά για μια επιστροφή στις ρίζες της αμαρτίας.

Η αφήγηση αρχίζει με τους αδελφούς Άνταμ(ΚρίστοφερΆμποτ)  και Τσαρλς Τρασκ(ΜάικΦάιστ), δύο παιδιά που μεγαλώνουν κάτω από τη βαριά σκιά ενός πατέρα ο οποίος έχει ήδη αποφασίσει, με τον τρόπο του, ποιος από τους δύο αξίζει την αγάπη του. Ο Άνταμ στρέφεται προς την καλοσύνη και την υπακοή, ο Τσαρλς προς την οργή και την αντιπαράθεση. Η σειρά δεν τους παρουσιάζει ως απλές αντίθετες όψεις του ίδιου νομίσματος. Παρακολουθεί προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο η οικογένεια κατασκευάζει τους χαρακτήρες της, πώς μια προτίμηση, μια απόρριψη ή μια σιωπή μπορούν να γίνουν, ύστερα από χρόνια, πεπρωμένο. Το πρώτο επεισόδιο άλλωστε τοποθετεί εξαρχής στο κέντρο αυτή τη σύγκρουση των δύο αδελφών.

Ύστερα εμφανίζεται η Κάθι. Η σειρά κάνει την πιο ουσιαστική της αφηγηματική μετατόπιση ακριβώς εδώ. Αντί να τη χρησιμοποιήσει ως ενσάρκωση του κακού, επιστρέφει στο παρελθόν της και προσπαθεί να καταλάβει τη γυναίκα πίσω από τον μύθο. Η Κάθι της ΦλόρενςΠιου είναι ένα πλάσμα που έχει μάθει νωρίς πως η ευαλωτότητα είναι επικίνδυνη. Η ιστορία της δεν δικαιολογεί τις πράξεις της, τις τοποθετεί όμως μέσα σε μια διαδρομή φόβου, κακοποίησης, επιβίωσης και ανάγκης για έλεγχο. Έτσι, όταν συναντά τους Τρασκ, δεν μπαίνει απλώς ανάμεσα σε δύο αδέλφια. Μπαίνει μέσα σε μια οικογένεια ήδη έτοιμη να διαλυθεί.