ΑΣΠΡΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

Τα μαλλιά της μαύρα και μακριά
κάθε μέρα γεννούν δαμάσκηνα
σκληρά, ζουμερά, μαύρα δαμάσκηνα
Το πρωί κυνηγάει τη σκιά της
από την ποδιά της πέφτουν αστέρια
που φυτρώνουνε στη γη
Όταν τις νύχτες χτενίζει τα μαλλιά της
τα παιδιά κοιμούνται ανύποπτα στον κόρφο της.
Μια μέρα ένα σάπιο δαμάσκηνο
κύλησε από το κεφάλι της
Το ζουμί του υγρό δηλητήριο στις κόρες των ματιών της.
Φυσάει ένας κόκκινος αέρας
Αυτή είναι πια η «Κραυγή» του Μουνκ
που ασπρίζει το σκοτάδι.