Ο Μολαβί (Ρουμί) είναι ένας από τους πιο διάσημους Ιρανούς συγγραφείς και μυστικιστές, με παγκόσμια φήμη. Το σημαντικότερο έργο του θεωρείται το “Μεσνεβί”, το οποίο περιέχει γλυκές ιστορίες σε απλή γλώσσα αλλά με βαθιά νοήματα.
Εισαγωγή στο Μεσνεβί του Μεβλανά Τζελαλεττίν Ρουμί:
https://iranculture.gr/melvana-tzelalettin-mochament-mpalki-roymi/
Άκου πώς παραπονιέται αυτό το νέι, πως περιγράφει τον αποχωρισμό.
Λέει ότι: από τότε που με έκοψαν από τον καλαμώνα, άνδρες και γυναίκες ακούν την κραυγή μου και θρηνούν.
Αναζητώ μια καρδιά διάτρητη από το τραύμα του αποχωρισμού, για να εκφράσω τον πόθο και τη νοσταλγία μου.
Όποιος απομακρύνεται από το Απόλυτο ον (το αρχέγονό του) λαχταρά την ώρα που θα ενωθεί πάλι μαζί του.
Έκλαψα, αναστέναξα μαζί με όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες, έγινα σύντροφος και των πλουσίων και των φτωχών.
Όλοι νόμισαν ότι έγιναν φίλοι μου. Κανείς δεν έψαξε τα μυστικά που κρύβω μέσα μου.
Το μυστικό μου βρίσκεται κοντά στην κραυγή μου, αλλά τα μάτια και τα αφτιά δεν έχουν εκείνο το φως.
Η ψυχή δεν είναι άγνωστη στο σώμα, ούτε το σώμα είναι μυστικό για την ψυχή, αλλά δεν επιτρέπεται σε κανέναν να δει την ψυχή.
Ο ήχος αυτού του νέι είναι φωτιά, δεν είναι αέρας. Ας εξαφανιστεί όποιος δεν έχει αυτή τη φωτιά.
Η φλόγα του έρωτα βρίσκεται μέσα στο νέι και ο ερωτικός ενθουσιασμός μέσα στο κρασί.
Το νέι είναι φίλος, σύντροφος εκείνων που αποχωρίστηκαν τον Αγαπημένο τους. η μελωδία του σχίζει τα πέπλα, διαπερνά τα παραπετάσματα μας.
Το νέι μιλάει για ένα δρόμο γεμάτο αίματα. Περιγράφει την ερωτική ιστορία του Mecnun.
Ποιος είδε δηλητήριο σαν το νέι, ποιος είδε αντίδοτο σαν αυτό; Ποιός είδε συνοδοιπόρο, νοσταλγό (του Αγαπημένου) σαν το νέι;
Ο επιστήθιος του νου είναι ο άφρονας και το αφτί ο καλύτερος πελάτης της γλώσσας.
Πέρασαν οι ημέρες μας γεμάτες θλίψη, νύχτωσε, πέρασε άσκοπα ο καιρός, κάηκαν οι ημέρες και πάνε.
Κι αν ακόμα πέρασαν οι ημέρες, πες: ας περάσουν, ας πάνε, δεν φοβόμαστε. Μείνε Εσύ ω Αγαπημένε, δεν υπάρχει όμοιος σου στην αγνότητα.
Όλοι, εκτός από τα ψάρια χόρτασαν το νερό. Παρατάθηκαν ολοένα και περισσότερο οι ημέρες εκείνων που δεν είχαν τροφή.
Οι αγράμματοι δεν καταλαβαίνουν καθόλου την κατάσταση του ώριμου, πεπειραμένου ανθρώπου, γι’ αυτό το λόγο ας συντομεύσουμε την κουβέντα μας.
Ο Μελβάνα Τζελαλεττίν Μωχαμέντ Μπαλκί (Ρουμί) (1207-1273 μ.Χ.) είναι ένας από τους μεγαλύτερους μυστικιστές ποιητές ανά τον κόσμο που θέτει τον άνθρωπο σε ερωτική τροχιά με τον Θεό. Είναι ένας παγκοσμίου κύρους πνευματικός δημιουργός. Μετά τη συνάντησή του με τον “Σαμς”, εγκατέλειψε τη διδασκαλία και τα κηρύγματα και ενώθηκε με τους αγαπημένους του Θεού. Ο πιστός μαθητής και οπαδός του, Χιουσαμεττίν Τσελεμπί, τον παρακάλεσε να γράψει ένα έργο για να το αφήσει παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές. Ο Ρουμί ανταποκρίθηκε στο αίτημα του Χιουσαμεντίν και του υπαγόρευσε το μνημειώδες έργο του “Μεσνεβί” που είναι ένας ωκεανός μυστικής φιλοσοφίας. Έγραψε το έργο του στην περσική γλώσσα με έναν παιδικό ενθουσιασμό για τη ζωή και τον άνθρωπο, εμπλουτισμένο με ποικίλες γνώσεις του. Ο τρόπος γραφής του είναι πρωτότυπος και μοναδικός, εμπνευσμένος από τον θείο έρωτα.
Ο Τζελαλεντίν Μπαλκί είχε λάβει άριστη ισλαμική παιδεία από τον πατέρα του που ήταν σπουδαίος ιεροδιδάσκαλος και είχε τον τίτλο Σουλτάν-αλ-0υλεμά. Χάρη στις γνώσεις του αυτές περιλαμβάνει πολλά εδάφια του Κορανίου, αλλά και χαντίς, στους στίχους του. Γνώριζε επίσης και την ελληνική φιλοσοφία στην οποία αναφέρεται στα έργα του. Λόγω της άριστης παιδείας και φιλομάθειάς του χρησιμοποιεί κάποιες ελληνικές λέξεις στα ποιήματά του.
******************************
Τζελαλαντίν Ρουμί: Η ζωή του μυστικιστή Πέρση ποιητή, ιδρυτή των περιστρεφόμενων δερβίσηδων
Ένας σπουδαίος πνευματικός άνθρωπος που επηρεάζει μέχρι τις μέρες μας με το έργο του τη Δύση και τον σύγχρονο κόσμο.
του Χρήστου Παρίδη
[….]
Γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου του 1207 (604, έτος Εγίρας) στο Μπαλχ της περσικής επαρχίας του Χορασάν (Χώρα του Ήλιου) της αρχαίας Βακτριανής, που σήμερα ανήκει στο Αφγανιστάν, ήταν γιος του επιφανούς θεολόγου Μπάχα Βαλάντ, κήρυκα της μουσουλμανικής πίστης, ο οποίος έδωσε στον γιο του το όνομα Τζελάλ-Ντιν (η δόξα της θρησκείας). Η οικογένεια έχαιρε μεγάλης εκτίμησης και, σύμφωνα με φήμες που ακολουθούσαν το «βαρύ» όνομα που απέκτησε, η μητέρα του προερχόταν από αριστοκρατική γενιά. Βέβαια, είναι πιθανό πολλά από όσα γράφτηκαν μέσα στα χρόνια με σκοπό να του προσδώσουν ακόμα μεγαλύτερη αίγλη να είναι αποκυήματα της φαντασίας. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι το Μπαλχ αποτελούσε την εποχή εκείνη μια λαμπρή πόλη-πρότυπο, «τη μητέρα των πόλεων», όπως έλεγαν, ήταν κέντρο της ισλαμικής γνώσης και μόρφωσης. Αυτή την ακμή δεν κατάφερε να τη διατηρήσει στον ρου της Ιστορίας.
Μερικοί δογματικοί φονταμεταλιστές βρίσκουν προβληματικό το μέρος της εκστατικής ποίησης του Ρουμί, τη λατρεία του για το θείο υπερβολική, καθώς μερικές φορές μιλάει ως ερωτοχτυπημένος που λαχταράει τον εραστή του και άλλοτε πάλι ως μια αγάπη που μεταμορφώνεται. Στο σύνολό τους, ωστόσο, τα ποιήματα είναι τόσο μαγευτικά, δυναμωτικά και ξεσηκωτικά που συνεχίζουν να είναι ευρέως δημοφιλή, ειδικά όταν τραγουδιούνται.
Ήταν 12 χρονών όταν η οικογένεια αναγκάστηκε να φύγει για να σωθεί από τις ορδές των Μογγόλων του Τζένγκις Χαν. Από το 1219 και για αρκετά χρόνια περιπλανήθηκαν και έζησαν σε διάφορες περιοχές και πόλεις, με τις οποίες τους συνέδεε η κοινή πίστη. Όταν μάλιστα έμαθαν ότι τελικά ο τόπος τους κατακτήθηκε και καταστράφηκε από τους Μογγόλους, κατάλαβαν ότι δεν θα τον ξανάβλεπαν ποτέ. Αναζητώντας ασφαλές μέρος να στεριώσουν, πέρασαν από τη Νισαπούρ, όπου συνάντησαν τον περιώνυμο ποιητή του σουφισμού Φαρίντ Ουντίν Αττάρ. Εκείνος διέκρινε τα πνευματικά χαρίσματα του νεαρού και του χάρισε ένα βιβλίο με ποιήματά του, ενώ λέγεται ότι προφήτευσε το τρανό μέλλον που τον περίμενε ως πνευματική προσωπικότητα λέγοντας: «Αυτό το αγόρι θα ανάψει στον κόσμο τη φωτιά της θείας ανύψωσης». Ανάλογα μίλησε για εκείνον και ο υπέργηρος Πέρσης ποιητής Ιμπν αλ-Αραμπί όταν τον συνάντησε στη Δαμασκό μετά από επιστροφή-προσκύνημα στην Μέκκα, βλέποντάς τον να πλησιάζει μαζί με τον πατέρα του, ο ένας πίσω από τον άλλον: «Να ένας ωκεανός πίσω από μια λίμνη». […]
