Γυναίκα (στίχοι Φωτεινή Λαμπρίδη, μουσική: Γιώργος Καζαντζής)

Γεννώ κουβάρια και σκιές
κι εσύ που λες ότι με θες
που θα πατήσεις;
τις ώρες που κερνώ σιωπές
βαρύς και σκέτος ο καφές
και θα τον χύσεις

Σβήνω τα φώτα και πετώ
κι έχω πυξίδα αετό
που θα με βάλεις ;
Σε ποια κλεμμένη μουσική
σε ποια ταινία μαγική
θα με προβάλλεις ;

Γεννώ αγάπες στους γκρεμούς
γεννώ παιδιά σ’ ωκεανούς
εσύ τι θέλεις;
που παραπάνω θα με πας
χωρίς στο τέλος να με φας
για ν’ ανατέλλεις ;

Γεννώ τραγούδια και γκρεμούς
γεννώ καρδιές για τους μισούς
που θα με βάλεις;
που παραπάνω θα με πας
χωρίς στο τέλος να με φας
για να τη βγάλεις ;