Nadya Abrous, Homeless 4 (2020)

Ο άστεγος

Παραπάτησα και έπεσα
Ένιωσα το παγωμένο πεζοδρόμιο –
σαν παλιό παράπονο.

«Χτύπησες;» Ακούστηκε μια φωνή
Γύρισα και τον είδα.
Στην είσοδο ενός μαγαζιού,
σπήλαιο σύγχρονης δυστοπίας.

Δύο χαρτόνια, διπλό μπουφάν
σκούφος, γάντια, μια κουβέρτα.
Ένας σκύλος στα πόδια του
Και πλαστικές σακούλες –
το Βασίλειό του.

«Θες βοήθεια;» με ρώτησε
Και θυμήθηκα πόσο κρύο ήταν το τσιμέντο.

Άνοιξα την καρδιά μου…
Του είπα να μπει.
Καιρός ήταν να βρεθεί
κάποιος να την ζεστάνει.