Λασκαρίδου Σοφία (1882 – 1965), ” Η κόκκινη πόρτα” , Λάδι σε μουσαμά , 48 x 38 εκ. Κληροδότημα Σοφίας Λασκαρίδου, Εθνική Πινακοθήκη

Προσωπεία προόδου,
ο κόσμος σε πορεία παράλογη,
υποσχέσεις, κούφια λόγια
να μπεις σε καλούπι οικειοθελώς,
ύστερα χυδαία και πρόστυχα
θα σε πατήσουν,
εσένα, επειδή γνώρισες όλα τα αδιέξοδα
μα είσαι ακόμη εδώ, μεαισθήσεις και σκέψεις
ερήμην του όχλου
«είσαι ό,τι δεν έζησες», σε μόνιμη αναμονή
να χτυπήσεις από μέσα την πόρτα
στο πλήρωμα του αιώνα
ζωντανός στην πτώση σου,
αισθάνεσαι άνθρωπος.
Εσύ, που δεν υποκλίνεσαι σε τούτη
τη γιγάντια καθώς διατυμπανίζουν εποχή,
-με το μικρό ανάστημα,
βεβηλωμένη κι ανειρήνευτη-τη λες
φέρνοντας τα χέρια στο πρόσωπο
να μην τους βλέπεις
εκείνους που δεν έμαθαν ανάγνωση στην ανάγκη,
που δεν ξέρουν να διαβάζουν
τιμή, συνείδηση, χρέος,
εκείνους που στα μυαλά τους
κλώθουν σκοτάδι, λήθη
και θανατικά.