Non nobis solum

Aκροβατώντας στη χάση του φεγγαριού

Ακούω τη μυρουδιά του ασβού

Τα βήματά σου βλέπω στον χλοοτάπητα

Στην αυλή του σπιτιού μας.

Ο Φρίξος γύρισε

Να ζητήσει την Έλλη

Στην Κολχίδα

Δύσκολο να δεχτεί

Πως η μοναδική του αγάπη

Ξέφυγε απ’ τα χέρια του

Και χάθηκε για πάντα.

Κι όμως,

Δεν γεννηθήκαμε μονάχα για τον εαυτό μας

Φώναξε ο Κικέρωνας.