William Shakespeare, Πέντε Σονέτα (μετάφραση: Νίκος Κωσταγιόλας) [Β’ ΜΕΡΟΣ]
21Φεβ
William Shakespeare, Έξι Σονέτα (μετάφραση: Νίκος Κωσταγιόλας) [Α’ ΜΕΡΟΣ]
ΣΟΝΕΤΟ 73
Σαν με κοιτάς θα βλέπεις, βέβαια πια, την εποχή
που ο άνεμος τις φυλλωσιές έχει σχεδόν γυμνώσει
– ωχρές ήδη ονειρεύονται τον ύπνο τους στη γη –
και των πουλιών οι χορωδίες έχουν ερημώσει,
κι ίσως μαζί το δείλι των πραγμάτων να διακρίνεις
– την ώρα που ο ήλιος τους στη δύση βασιλεύει –
κι η νύχτα ( : διδασκάλισσα της τελικής γαλήνης )
λίγο λίγο τον ύπνο μας με θάνατο νοθεύει.
Η φλόγα μου – άλλοτε ζωηρή – θα κείται νυσταγμένη
ανάμεσα στις στάχτες κάποιας περασμένης νιότης
( : στρωσίδια κλίνης νεκρικής ) θαρρείς αναλωμένη
απ’ ό,τι αλλιώς θα τάιζε τον ξέφρενο ρυθμό της.
Στη θέα τούτων δε λυγάς; Η αγάπη σου αληθεύει
– εκεί που ο έρως σκουντουφλά, με σκέρτσο αυτή χορεύει.
Διαβάστε περισσότερα



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















