«Ήταν τα άλογα αληθινά; Η Δανάη Σιώζιου σε 350 (δικές της) λέξεις» -Ένα μεταποίημα του Χ.Κ.
10Οκτ
1.
Εμφανίζονται όλες τους όταν βρέχει δυνατά.
η δυνατοπόδαρη,
η λειποπρόσωπη,
η χωματοσκεπασμένη
η απαλοματούσα,
η χλωρόκαρδη,
η πικροφέρουσα,
η φωτοκόπτουσα,
η σκοταδοφρονεμένη,
εκείνη που κουρεύεται μαζί μου στον καθρέφτη κι εκείνη που εξαγοράστηκε μ’ ένα μήλο.
Ήταν τα άλογα αληθινά;
Τις μέρες που δεν είμαι ο εαυτός μου ευτυχώ.
Σήκωσε το γαμωτηλέφωνο.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Τρυφερό Κτήνος» [σκην.: Marie Kreutzer] (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/gentlemonster-billboard-970x250.w_1_107782719-75x75.jpg)




















