Άγνωστοι στην ίδια πόλη
γόρδιος δεσμός η αγάπη που μας κράταγε
Αλλά το μίσος δυνατό σαν το σπαθί του Αλέξανδρου
Η πρόσκρουση τόσο δυνατή που χάθηκε η αρμονία
Και οι ψυχές μας δεν επικοινωνουσαν πλέον
Χαθήκαμε σαν πλοίο στο πούσι
Και ο φάρος δεν έλαμπε πια
Είχε σταματήσει η καρδιά να στέλνει σήμα
Και το μυαλό παρέσυρε το κύμα

Κοίτα πατέρα πετάω
Ο ήλιος πέφτει
Δεν κινδυνεύω
Ως καύσιμο έχω την αγάπη
Και η γραμμή του ορίζοντα
Μου δείχνει τον δρόμο
Η θάλασσα είναι ελαφριά πατέρα
Ο Ποσειδώνας θα με αγκαλιάσει απαλά
Η αγάπη τελειώνει πατέρα
Και εγώ Ίκαρος χωρίς φτερά
Μην με ψάξεις πατέρα
Χάθηκα στα βαθιά