Άρης Ορφανίδης, Ποιήματα
18Ιου
Άδακρυς γη
Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό , και
Ξεράθηκε η γη μου
Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές,
Διάβρωσης συμπτώματα
Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν
Τα κατάπιε η άβυσσος
Φταίει το ότι δεν έκλαψα …ποτέ
Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα …ποτέ
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















