ΕΜΒΟΛΙΑ ΠΑΝΤΟΣ
Ἐπιβίωσα σφάλλοντας συνεχῶς.
Μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς μου
ἔνιωθα αὐτοπεποίθηση.
Δέν κάμπτονται οἱ βεβαιότητες
ὅταν σ’ ἔχουν ἀγαπήσει.
Ὑπάρχουν κάποια ἐμβόλια
πού διαρκοῦν γιά πάντα.
ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΣ
Ὅσο νόμιζα ὅτι οἱ ἄλλοι
σκέφτονται ὅπως ἐγώ
ἔνιωθα προδομένος.
Ὅταν προσπάθησα νά σκεφτῶ
ὅπως σκέφτονται οἱ ἄλλοι
ἔνιωθα λερωμένος.
Στό τέλος τό πῆρα ἀπόφαση
ὅτι δέν εἶναι λύση νά μείνω
μοναχός.
Ἔφερα στή ζωή μου τούς περαστικούς
ἐπέτρεψα ν’ ἀγαπηθῶ ὡς ἀναλώσιμος.
Ἡ ΕΚΑΛΗ ΤΩΝ ΑΣΤΕΓΩΝ
Στίς ἀποβάθρες ἔκανα πάντοτε
τήν ἴδια σκέψη.
Ἄν γίνω ἄστεγος, ἐδῶ
ἐδῶ θέλω νά μείνω.
Οἱ ἀποβάθρες εἶναι
ἡ Ἐκάλη τῶν ἀστέγων.
Τά τραῖνα, τά ταξίδια πού δέν ἔκαναν.
Οἱ ἐπιβάτες τους
οἱ ἄνθρωποι πού δέ γυρίζουν
οὔτε νά σέ κοιτάξουν.
Ἡ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΕΡΙΔΑΣ
Προϊούσης τῆς ἡλικίας
στή μέση μου φώλιασαν
οἱ προσδοκίες πού διαψεύστηκαν.
Στά ὄνειρά μου πλέον περιηγοῦμαι
μέ ἀναπηρικό ἀμαξίδιο.
Οἱ ἐλπίδες μου κρέμονται ἀπό τόν οὐρανό
νυχτερίδες σέ ὕπνο βαθύ
ἀγκαλιά μέ τόν ἑαυτό τους.
ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΙ ΥΨΟΓΡΟΝΘΑΚΗΔΕΣ
Ὁ James Watson
ὁ Διονύσης Σαββόπουλος
εἶναι μόνον δύο ἀπ’ τούς νεκρούς τῆς ἐποχῆς
πού δέν ἔχουν δικαίωμα στήν ἄποψη.
Δέν εἴμαστε στά παλιά
δέ θά μείνουν ἄταφοι.
Θά κηδευτοῦν μαζί μέ τήν ἐλευθερία τοῦ λόγου
ἀπ’ τόν ὑψογρονθάκη Κρέοντα
τῶν πραγμάτων τόν ἀποκλειστικῶς
εὐαίσθητο βασιλέα.
ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ὅταν ξεκινῶ νά γράψω
τά συμπεράσματά μου
βγαίνω μιά βόλτα στή λιακάδα.
Τό περπάτημα ὠφελεῖ κυρίως τήν καρδιά
ἐπειδή χτυπάει γρήγορα
δίχως νά φοβᾶται.
ΠΟΝΑΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ
Ἀπό τούς πόνους πού ἔνιωσα
πόνεσαν μόνον ὅσοι φοβόμουν
πολύ πρίν μέ βροῦν.
Ἄν δέ μέ διαβεβαίωναν
τά πράγματα ὅτι πονάω
θά πίστευα ὅτι δέν πονάει ὁ πόνος.
Πονάει ὁ φόβος.
ΟΡΘΙΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ
Ἡ πραγματική παρακαταθήκη
τῶν γονέων μου
ἦταν τό
θά καταλάβεις ὅταν φύγω
τῆς μάνας μου
καί τό
μέ τόν χαρακτῆρα πού ἔχεις
τοῦ πατέρα μου.
Ὅταν ἔφυγε ἡ μάνα μου
μέ τόν χαρακτῆρα πού ἔχω
κατάλαβα, πατέρα
ὅτι μπορῶ νά σταθῶ ὄρθιος
δίχως νά μ’ ἀγαπάει κανείς.
ΚΛΑΜΑ ΑΠΟ ΧΑΡΑ
Ὅταν στήν εἴσοδο τοῦ νοσοκομείου
εἶδα μιά γυναῖκα
νά ἀγκαλιάζει ἕνα παιδί
ἤμουν βέβαιος ὅτι μιά μητέρα
ἀγκαλιάζει τό παιδί της
ἐπειδή ὁ πατέρας φεύγει.
Οὔτε κἄν ἐξέτασα τό ἐνδεχόμενο
μιά μητέρα νά ἀγκαλιάζει
τό παιδί της
ἐπειδή ἡ ἐξέταση ἔδειξε
πώς ὅλα εἶναι καλά.
Δέν κατάφερα ποτέ μου νά κλάψω ἀπό χαρά.
************************************************
