Carol Ann Duffy (1955-), Δύο ποιήματα (μετάφραση: Κώστας Μαντζάκος)
19Μαρ
Η Όψη
Ο ερωδιός είν’ η όψη που’χει ο ποταμός.
Της νύχτας η όψη ειναι το φεγγάρι.
Ο ουρανός είναι η όψη του παντός.
Το χιόνι η όψη που το άσπρο έχει πάρει.
Η φάλαινα, η όψη που’χει ο ωκεανός.
Η όψη των νεκρών είναι το μνήμα.
Της κίνησης η όψη είναι ο τροχός.
Του κόκκινου η όψη είναι το αίμα.
Τα σύννεφα είναι η όψη του καιρού.
Το χέρι είναι η όψη του γαντιού.
Του φτερού η όψη είναι το πουλί.
Της αγάπης η όψη είσαι εσύ.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)

![Shūji Terayama (1935-1983),«Ποιήματα και Πεζά»,εκδ. Βλεφαρίδα [Μετάφραση- Επίμετρο: Παρασκευή Ζέρβα] -Προδημοσίευση](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/09/images-6-75x75.jpg)



















