ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΗΛΙΟΣ

Υπάρχει ένας ήλιος – αυτός που, σαν ζυ-
γώνει το απόβραδο, στις μύτες των ποδιών
για να τον δεις σηκώνεσαι. Έχεις τελειώσει
με τη λάτρα του σπιτιού, χτενίζεις τα μαλ-
λιά σου. Πρόποση απαιτούν οι καλεσμένοι.
Με ναυαγούς και με διασώστες πάντα τα
’βρισκες. Στη μοιρασιά, είχες την τύχη με
το μέρος σου.
«Πρέπει να ρίξω προσανάμματα», λες κι
αποσύρεσαι. Έναν αθώο πάντα εξορίζεις –
θα ξεδιψάσει, σκέφτεσαι, με την βροχή.
Μόλις τον δεις απ’ τα νερά να ανατέλλει,
στον τελευταίο στίχο, αγάπη επικαλείσαι.