Πρόσκληση σε ταξίδι

Έλα να πάμε αγάπη μου, εκεί να ζήσουμε μαζί!
Να ζούμε την ψυχή μας
Να πεθαίνουμε
Στον τόπο που σου μοιάζει!
Βρεγμένοι ήλιοι
Απ΄ ουρανούς θολούς
Για το δικό μου πνέμα μυστική
σαγήνη
Σαν τα δικά σου μάτια πίβουλα

Που μες στα δάκρυά τους
Λάμπουν.

Εκεί΄ναι τάξη κι ομορφιά παντού,
Χλιδή, γαλήνη κι ηδονή.

Λαμπρά καθίσματα
Απ΄το χρόνο γυαλισμένα,
Θε να στολίζουνε την κάμαρή μας
Με μυρωδιές κεχριμπαριού θαμπές,
Πλούσια ταβάνια,
Κι η λάμψη της ανατολής,
Όλα μες στη ψυχή κρυφά
θα μίλαγαν

Την μητρική τους γλώσσα τη γλυκειά

Εκεί΄ναι τάξη κι ομορφιά παντού,
Χλιδή, γαλήνη κι ηδονή.

Για δες επάνω στα κανάλια
τα καράβια ετούτα που κοιμούνται
Κι αλητεύει η σκέψη
Από την άκρια του κόσμου ξεκινάνε
Την πεθυμιά σου την μικρή για να κορέσουν.
Τους κάμπους στρώνουνε
Με δειλινά,
Την πόλη ολόκληρη, κανάλια,
Με χρυσό κι υάκινθους
Κοιμάται ο κόσμος
Μές τ΄αναπαμένο φως.

Εκεί΄ναι τάξη κι ομορφιά παντού,
Χλιδή, γαλήνη κι ηδονή.