Του Βαλεντινού μπλουζ
από τη Φιλαδέλφεια ως εδώ,
για να σημαδέψει την επέτειο
ενός εαυτού που κάποτε ήμουν.
Και νιώθω σαν να έχει βγει
ένταλμα για τη σύλληψή μου
κοιτάζω συνεχώς τον καθρέφτη
πάντα στο τρέξιμο
γι’ αυτό και άλλαξα τ’ όνομά μου,
δεν περίμενα ποτέ να με βρεις εδώ.

Του Βαλεντίνου μπλουζ
σαν μισοξεχασμένα όνειρα
σαν πετραδάκι στο παπούτσι
καθώς περπατώ στους δρόμους.
Και η θύμησή σου με στοιχειώνει
σαν αγκάθι σε φιλί που λιώνει,
ο ληστής που σπάει το λαιμό ενός τριαντάφυλλου.
Είναι η υπόσχεση,
καρφωμένη στο δέρμα σαν τατουάζ
που κρύβω κάτω από το μανίκι.
Σε βλέπω κάθε φορά
που γυρίζω την πλάτη μου.