ΑΦΙΕΡΩΜΑ: «Wilfred Edward Salter Owen (1893 -1918)» (Επιμέλεια- Μετάφραση: Μαρίνα Γεωργιάδου] [Α΄ΜΕΡΟΣ]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: «Wilfred Edward Salter Owen (1893 -1918)» (Επιμέλεια- Μετάφραση: Μαρίνα Γεωργιάδου] [B΄ΜΕΡΟΣ]

Εκτεθειμένοι

Ι

Το μυαλό μας πονάει στον ανελέητο παγερό άνεμο που μας μαχαιρώνει απ’ την ανατολή…

Κατάκοποι παραμένουμε άγρυπνοι γιατί η νύχτα είναι σιωπηλή…

Τις θέσεις του εχθρού στη μνήμη μας συγχέει η αμυδρή γυρτή αναλαμπή,

Ανήσυχοι για τη σιωπή οι φρουροί ψιθυρίζουν, περίεργοι, νευρικοί.

Όμως δεν συμβαίνει τίποτε.

Στεκόμαστε. Ακούμε το συρματόπλεγμα να τεντώνει  στη μανία του ανέμου

Σαν το σπάραγμα του ανθρώπου στ’ αγκάθια του παγιδευμένου.

Αδιάκοπα στα βόρεια το υπόκωφο βουητό κι η λάμψη του πυροβόλου,

Μακριά, σαν τη θολή φήμη κάποιου άλλου πολέμου.

Τι κάνουμε εδώ;

Αρχίζει η πικρή δυστυχία τώρα που αχνοφέγγει η αυγή…

Όμως ο πόλεμος διαρκεί, η βροχή μουσκεύει και το σύννεφο υπόσχεται βροχή.

Η αυγή συγκεντρώνει το μελαγχολικό της στρατό στην ανατολή

Ξανά με απανωτά γκρίζα τάγματα ρίγους να επιτεθεί.

Όμως δεν συμβαίνει τίποτε.

Ξαφνικές διαδοχικές βολές από σφαίρες σχίζουν τη σιγαλιά,

Λιγότερο φονικές απ’ τον αγέρα που ριγά απ’ το χιόνι, σα μαύρη μελανιά,

Με τις νιφάδες να πέφτουνε πυκνές, να σταματούν, και να ξαναρχινούν.

Τις κοιτάζουμε στην αδιαφορία του ανέμου καθώς θα περιπλανηθούν.

Όμως δεν συμβαίνει τίποτε.