Παιδκό τραγούδι Ζούμε στο δικό μας κόσμο, έναν κόσμο που’ναι πολύ μικρός για να σκύψετε να μπείτε ακόμα και μπουσουλώντας: το ενήλικο τέχνασμα. Και παρόλο που διερευνάτε με μάτι αναλυτικό και κρυφακούτε την κουβέντα μας όλη, με βλέμμα συγκαταβατικό, δε μπορείτε να βρείτε τον πυρήνα όπου χορεύουμε, όπου παίζουμε, εκεί που η ζωή κοιμάται ακόμα κάτω απ’ το κλειστό λουλούδι, κάτω απ’ τα λεία κελύφη των αυγών στο κοίλωμα της φωλιάς, που περιγελά το ξεθωριασμένο μπλε και του πιο μακρινού σας παραδείσου. ** Ο Άλλος Υπάρχουν νύχτες, τόσο ήσυχες, που μπορώ ν’ ακούσω την κουκουβάγια απόμακρα να καλεί και μια αλεπού ν’ αλυχτά από μίλια μακριά. Τότε είναι που μένω ξαπλωμένος τις μικρές ώρες, άγρυπνος, ακούγοντας το φούσκωμα της θάλασσας που γεννιέται κάπου στον Ατλαντικό, να υψώνεται και να χαμηλώνει, να υψώνεται και να χαμηλώνει, κύμα το κύμα στη μεγάλη ακτή δίπλα στο χωριό, που ‘ναι αφώτιστο κι ασυντρόφευτο. Κι έρχεται η σκέψη για κάποιον άλλο που ‘ναι ξύπνιος κι αυτός, αφήνοντας τις προσευχές μας να τον σκεπάσουν, όχι έτσι, για λίγες ώρες, αλλά για μέρες, χρόνια, αιωνιότητα.   ** … Συνεχίστε να διαβάζετε το R. S. Thomas (1913-2000), Ποιήματα (μετάφραση – επίμετρο: Κώστας Μαντζάκος).