Η τελευταία ποιητικη συλλογη του Μανόλη Αναγνωστάκη, που τιτλοφορείται ΥΓ., κυκλοφόρησε για πρώτη φορα το 1983, ως ιδιωτικη έκδοση, σε 100 (μικρου σχήματος) αντίτυπα εκτος εμπορίου. Επανακυκλοφόρησε το 1992 απο τις εκδόσεις Νεφέλη σε μία κανονικη και καλα φροντισμένη έκδοση.

Στη συλλογη αυτη, όπως είναι γνωστο, ο Μ. Αναγνωστάκης δεν δημοσιεύει ολοκληρωμένα και τιτλοφορημένα ποιήματά-του. Δημοσιεύει μόνο ποιητικα σπαράγματα, τα οποία μοιάζουν, θα έλεγα, σαν σκόρπιοι στίχοι που παρέμειναν έξω απο προηγούμενες εκδομένες συλλογες-του. Συνολικα, αυτα τα κομμάτια ανέρχονται σε 124, με κάποια να αποτελούνται απο μία μόνο λέξη όπως, λόγου χάρη, «Ο Μπαχ», ενω το μεγαλύτερο δεν ξεπερνα τους τέσσερις στίχους. Εκτείνονται σε 31 σελίδες. Συγκεκριμένα, καταχωρούνται σε κάθε σελίδα της εν λόγω συλλογης τέσσερα σπαράγματα.

Ανάμεσα σε άλλα, στη σελίδα 33, στην έκδοση της Νεφέλης, υπάρχει και το εξης εβληματικο σπάραγμα:

Χρόνια ύστερα απο το θάνατό-του, εσυ έστελνες/

στη μάνα-του κάθε μήνα ένα γράμμα απο το πα-/

κετο που σου είχε εμπιστευθει

Ο Μίλτος Πολυβίου, που παρουσιάζεται στενος φίλος του Μ. Αναγνωστάκη, στην εισαγωγη που παραθέτει στο βιβλίο-του με τίτλο Πραγματολογικα σχόλια για το έργο του Μανόλη Αναγνωστάκη, που κυκλοφόρησε το 2025 απο τις εκδόσεις Πατάκη, και με πρόλογο του Δημήτρη Δασκαλόπουλου, αναφέρει στη σελίδα 19 πως «Τα σχόλια αυτα προέρχονται απο δύο πηγες: απο σχετικες προφορικες μαρτυρίες του ποιητη στον υπογραφόμενο και απο προσωπικη έρευνα».