Αδομνίστη Ωδητή, “Τempus Fugit”
4Μαρ
Tempus fugit
Το ξέρω, στη ζωή σου εγώ κατέφτασα αργά.
Ήρθα απρόκλητη κι απρόκλητα βημάτισα γοργά.
Το ξέρω πως δεν πρόλαβα πρώτη να σε μαγέψω
κι ούτε με χίλια ποιήματα θα καταφέρω να πλανέψω
της καρδιάς σου τον αμείλικτο κριτή.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)

![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















