Στον καιρό του ’90
Πιτσιρίκια που κουνιούνται σαν φραπέδες
Έλα μάνα μου στον ίδιο τον χαβά
Κάτι έρημα παιδιά στους καναπέδες
Κι η αγάπη τους που έκατσε στραβά – μωρέ
Μια ψυχή πού’ναι να βγει και κάνει κράτει
Με τα δόντια, με τα νύχια, με το νου
Που αντέχει και ακόμα παίρνει μάτι
Μπανιστήρι στην αυλή του διπλανού
Μωρέ παιδιά
Όσοι μείναν ζωντανοί – παιδιά
Σερί
Μέσα στη χωματερή – παιδιά
Στην κοιλιά του ενενήντα
Με τραγούδια του εξήντα
Τι τριάντα τι πενήντα
Μια ζωή σαν εκατό – παιδιά
Μοναχοί παραμιλάμε
Κι ένας ένας το διαλάμε
Σε μια πόλη τρεις κι εξήντα
Πού βαδίζω, πού πατώ – παιδιά
Ένας φίλος μου τον πήραν τα φορεία
Ένας άλλος τον τραβάει το σινεμά
Ένας άλλος μπήκε στην αστυνομία
Για να μάθει πώς βαράνε μπαγλαμά – μωρέ
Ρουφιανιά κανονική κι εργολαβία
Τρίτο πάτωμα η προίκα της μικρής
Η γριά η παλαβή με την ρομβία
Παίζει τα λυπητερά της κατοχής- μωρέ
Μωρέ παιδιά
Άιντε κι άλλη μια γενιά – παιδιά
Ξανά
Κρεμασμένοι στα σχοινιά – παιδιά
Ζαλιστήκαμε βουλιάζει το καράβι
Στην κασέτα το πορνό το ελληνικό
Παντρευτήκαμε προτού μας παραλάβει
Της Ομόνοιας το περιπολικό – μωρέ
Το τραγούδι που το τράβηξαν φαγάνες
Το ξετρύπωσα κι εγώ κάποια βραδυά
Και του έριξα μαράκες και ροκάνες
Και να κλαίμε για του μάγκα την καρδιά
Μωρέ παιδιά
Όσοι μείναν ζωντανοί παιδιά
Σερί
Μέσα στις πατισερί – παιδιά
Στην κοιλιά του ενενήντα
Με τραγούδια του εξήντα
Τι τριάντα τι πενήντα
Μια ζωή σαν εκατό – παιδιά
Μοναχοί παραμιλάμε
Κι ένας ένας χαιρετάμε
Σε μια πόλη τρεις κι εξήντα
Πού βαδίζω πού πατώ παιδιά
Λάβαμε από φίλη και μας άρεσε:
Γεώργιος Σουρής (1853-1919)
Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σʼ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νάʼχει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά ʼχει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
*******
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
*******
Όλα σʼαυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
*******
Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
*******
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*******
Γιʼ αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!
*******
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη…
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
*******
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια πουʼχει
στο ʼνα λουστρίνι, στʼαλλο τσαρούχι.
2.132 επισκέψεις μόνο στις 18/5/2010
Νέο ιστορικό ρεκόρ για το ΠΟΙΕΙΝ!
Σας ευχαριστούμε όλους!