Λένα Καλλέργη, Ποιήματα
9Μαρ
Όρος του επαγγέλματος
Στη βόλτα μας στο δάσος, στο βουνό
μετά από μέρες κούρασης
νύχτες πολλές που έσκυβα πάνω στα χαρτιά
μπερδεύτηκα
ήθελα να τονίσω τα έλατα
τη στίξη να προσέξω των συστάδων
να εξηγήσω τα ξέφωτα
μια κορυφή, αράδα ορφανή
αυτή πρέπει να πάει πιο πέρα, είπα
θα χαλάσει το διάστιχο.
Με απορία με κοίταξες
κι έπιασα γρήγορα κι αυτό να το διορθώσω
τι ωραία, είπα, που περνάμε
τι καθαρός που είναι ο αέρας
εδώ ψηλά στη γραμματοσειρά!
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)

![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















