Μένη Πουρνή, Τρία ποιήματα
8Σεπ
(Ξ)ΕΠΕΣΕ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Από τα χειμερινά στα θερινά
και πάλι πίσω
Φοβάμαι ότι χάσαμε αυτό το κάτι
στο δρόμο.
Αν ο κόσμος φτιάχτηκε για εποχές τέσσερις,
ξοδέψαμε πολλούς σπόρους στα χιόνια
και μάταια αδειάσαμε τους σιτοβολώνες.
Κι ας φώναζαν οι αρχηγέτες συνθήματα
από τα ακρωτήρια των καστρογυρισμάτων:
«Γούνα για τον χειμώνα,
Λινό για το καλοκαίρι».
Κι εγώ τα ίδια θα ‘λεγα,
αν η μοίρα μ’ έκανε πυργοδεσπότη
να ορίζω κουλάκους.
Μα σαν να το παράκαναν οι πολεμιστές να σφάζουν γυμνοί
στο χιόνι
και κάθιδροι στο θέρος.
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)




















