Ένα εφηβικό μυθιστόρημα φαντασίας, μυστηρίου και περιπέτειας 

Από τις εκδόσεις Γραφή κυκλοφόρησε μόλις το πρώτο εφηβικό μυθιστόρημα της Αλίκης Τσιφτσοπούλου, με τίτλο «Το αρχέγονο βιβλίο – Κάρλα: Το δάκρυ της λίμνης» σε εικονογράφηση Κατερίνας Καψάλα. «Πέντε παιδιά που δε ζήτησαν ποτέ να γίνουν ήρωες και μια γιαγιά που ξέρει περισσότερα από όσα λέει», όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο, ξεκινούν μια δοκιμασία, να λύσουν ένα μυστήριο και να φέρουν σε πέρας μια αποστολή. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα φτιαγμένο από τη στόφα των μπεστ σέλερ, αλλά με το άγγιγμα της αγάπης για κάτι που γίνεται ξεκάθαρο πως αποτελεί όνειρο ζωής για τη συγγραφέα: τη μοναδικότητα της λίμνης Κάρλας – Βοιβηίδας, η αποξήρανση της οποίας το 1962 έφερε μια οικολογική ανατροπή, στο όνομα της προόδου και της ευημερίας.

Μέχρι τότε, η Κάρλα ήταν η μεγαλύτερη φυσική λίμνη της Ελλάδας και ένας από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους στα Βαλκάνια. Η αλιευτική παραγωγή ήταν τεράστια, ενώ εκεί αναπτύχθηκε για αιώνες ο λιμναίος πολιτισμός των Καναλιών. Η Κάρλα είχε τη δική της «άγνωστη πολιτεία του νερού», δηλαδή μια πολιτεία ψαράδων, που ζούσαν για μήνες μακριά από τις οικογένειές τους, πραγματικότητα που άλλαξε όταν η λίμνη αποξηράνθηκε.

Τα έργα παρέμβασης στο φυσικό περιβάλλον ξεκίνησαν προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ελονοσία που ταλαιπωρούσε τους ντόπιους, όμως εξαιτίας των πιέσεων να βρεθούν όσο το δυνατόν περισσότερες καλλιεργήσιμες εκτάσεις δεν προχώρησε το έργο δημιουργίας ενός ταμιευτήρα, που θα διατηρούσε μέρος της λίμνης. Το αποτέλεσμα της πλήρους αποξήρανσης ήταν να εγκαταλείψουν οι περισσότεροι κάτοικοι την περιοχή, καθώς τα εδάφη τελικά αποδείχτηκαν αλατούχα και ακατάλληλα για βαμβάκι και σιτηρά, με χαμηλές αποδόσεις. Ο λιμναίος πολιτισμός χάθηκε, μαζί και η χλωρίδα και η πανίδα ενός τεράστιας σημασίας υδροβιότοπου.