Άρης Ορφανίδης, Ποιήματα
6Φεβ
Διώκεται η μνήμη
Την κατηγόρησαν πως ήταν βασανιστική
Τους γέμιζε με τύψεις
Της πρόσαψαν πώς ήταν αδυσώπητη
Τους θύμιζε ευθύνες
Την κατηγόρησαν πως ήταν πατρική
Τους ήθελε αλύγιστους
Στο τέλος παραδέχθηκαν πως ήταν έτοιμη να τους καταδικάσει η ίδια
Κι αυτοί απλώς την πρόλαβαν
Η μνήμη διώκει όταν διώκεται
Ακούστηκε στην άκρη της αιθούσης
1 Σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















