Ακαδημία Ποιείν

Δημήτρης Παπαλιάς, Τρία ποιήματα

Έρμαιο του χρόνου

Μάζευα επιμελώς για χρόνια
μολύβια και στυλό
κάθε είδους και χρώματος
μη λησμονώντας να επιλέγω
και το μέγεθός τους
και χαρτιά και χαρτόνια
κλεισμένα έστεκαν
σε πακέτα και δέματα.
Περιχαρής παρατηρούσα αγέρωχος
τις ασταμάτητες διελεύσεις τυχοδιωκτών
κρυμμένους μέσα σε λευκούς φακέλους.

Ξεκίνησα από το ποτέ
ο δρόμος μου ανάμεσα
από σπασμένες φεγγαραχτίδες
και βυθισμένα όνειρα
φράχτες που υψώθηκαν
στην απέναντι πλευρά του ανύπαρκτου.
Οι ελπίδες θαμμένες κάτω
από τη στάχτη αιώνων
στον απόηχο του αύριο
εξακολουθώ άφθαρτος θα μένω
αλλάζοντας τόπους άνω θρώσκων
παραμένοντας έρμαιο του χρόνου.

Διαβάστε περισσότερα