Μια αλλόκοτη ιστορία αγάπης

Η αγάπη δεν περιορίζεται στο σώμα ούτε στον χρόνο, είναι μια επιμονή της μνήμης και της επιθυμίας να υπάρχει ο άλλος, ακόμη κι όταν απουσιάζει.

Τα «Χρήσιμα Φαντάσματα» είναι από εκείνες τις ταινίες που ξεκινούν με μια σχεδόν παράλογη ιδέα και καταλήγουν να μιλούν με απροσδόκητη τρυφερότητα για τον έρωτα, την απώλεια και τη δυσκολία της αποδοχής. Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται ένας άντρας, ήσυχος, σχεδόν αόρατος μέσα στην καθημερινότητά του, που έρχεται αντιμέτωπος με κάτι που δεν μπορεί να εξηγήσει, αλλά ούτε και να αρνηθεί, την επιστροφή της νεκρής συζύγου του, όχι ως ανθρώπινη μορφή, αλλά ως πνεύμα παγιδευμένο μέσα σε μια ηλεκτρική σκούπα.

Η ταινία ξεδιπλώνεται αρχικά μέσα από μια ατμόσφαιρα μυστηρίου. Ένας νεαρός άντρας ο Μαρτς (Γουιτσαρούτ Χιμαράτ) αγοράζει μια φαινομενικά συνηθισμένη ηλεκτρική συσκευή, όμως η νύχτα φέρνει μαζί της έναν ανεξήγητο ήχο, έναν βήχα που μοιάζει ανθρώπινος, σχεδόν σπαρακτικός. Αυτό το εύρημα λειτουργεί σαν ρωγμή στην πραγματικότητα, από εκεί και πέρα, ο κόσμος της ταινίας αρχίζει να γλιστρά σε μια περιοχή όπου το παράλογο γίνεται αποδεκτό ως καθημερινότητα.

Η αποκάλυψη έρχεται μέσω ενός τεχνικού, ο οποίος, αντί να διορθώσει απλώς τη συσκευή, λειτουργεί σαν αφηγητής ενός αλλόκοτου θρύλου. Μιλά για τη Νατ (Ντάβικα Χουρν), μια γυναίκα που πέθανε από αναπνευστική λοίμωξη, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ τον σύζυγό της. Το πνεύμα της, δεμένο από αγάπη και ανάγκη, βρήκε καταφύγιο μέσα σε μια ηλεκτρική σκούπα, ένα αντικείμενο ειρωνικά συνδεδεμένο με την αναπνοή, τη σκόνη και την επιβίωση.

Από εκείνο το σημείο, η ταινία μετατρέπεται σε μια ιδιότυπη ιστορία επανασύνδεσης. Ο άντρας καλείται να διαχειριστεί μια σχέση που συνεχίζεται πέρα από τα όρια της ζωής, αλλά με όρους εντελώς διαφορετικούς. Δεν υπάρχει άγγιγμα, δεν υπάρχει βλέμμα, μόνο ήχοι, ενδείξεις παρουσίας και μια διαρκής αίσθηση ότι η αγάπη επιμένει, έστω και αλλοιωμένη. Το συναίσθημα δεν μειώνεται, αντίθετα, γίνεται πιο έντονο μέσα στην αδυναμία του να εκφραστεί με τον «κανονικό» τρόπο.