THE GREY COCK

«Πρέπει να φύγω, άλλο δε μένω,

τον πύρινο Τάμεση να διαβώ

να μ’ οδηγήσουν τα βήματά μου

μέχρι να φτάσω κει π’ αγαπώ».

Στην πόρτα φτάνοντας γονατίζει,

στο παραθύρι σκύβει σιμά,

«κοιμάσαι μόνη, αγαπημένη;»,

τήνε ρωτάει ψιθυριστά.

Άφησε εκείνη το μαξιλάρι,

χιόνι το στήθος της το λευκό:

«ποιός με φωνάζει στο παραθύρι,

και δε μ’ αφήνει σ’ ύπνο γλυκό»;

«Είμ’ ο καλός σου, γύρισα πάλι,

άνοιξ’ αγάπη, σε παρακαλώ,

μ’ έχει κουράσει τόσο ταξίδι,

μ’ έχει μουσκέψει τόσο νερό.»