Ἅγιος
Ας μην παραπονιέται η δασεία:
Το ογδόντα δύο φροντίσαμε
και έγινε ἁγία.
*
Αἷμα
Ζωή
αἵματος
μηδέν ρέζους αρνητικό:
να δίνεις σ’ ὅλους,
μα από ελάχιστους
να παίρνεις.
*
Αἷμος
Μονίμως
αἱμασσόμενος
ἕνεκα
παρηχήσεως.
*
Ἁλιεὺς
(Επίγραμμα Ι)
Ἁλιεῖς του μονήρους μας βίου,
με πολύχρωμα pixels εκατό μυριάδες,
ἁλιεῖς των ψυχών και του χρόνου
ἐκπεμφθέντες τυφλώσατε πάντα τα έθνη.
*
Ἁμαρτία
Σε όλον τον μονήρη
τον αγαθοεργόν του βίον
έπραττε
ὅσα έπρεπε για να τον πούνε
ἅγιο.
Ολίγον προ του τέλους
ἁμάρτησεν ολίγον,
κι εψιλώθη.
Ἄνθρωπος, βλέπεις, ήταν και λησμόνησε
ὅτι ἡ ἁμαρτία
φυλάσσει
τη δασεία
μονάχα
για τον ἑαυτό της.
*
Ἁμιλλῶμαι
(Επίγραμμα ΙΙ)
Θηρεύοντες τα likes ἁμιλλώμεθα,
ἁψιμαχοῦντες για τους followers ἡττώμεθα,
ἁψίκοροι, αν αγνοήσουν μία μας ανάρτηση–
κι οι «ειδικοί»; να μας προσάπτουν και εξάρτηση.
*
Ἅπλωμα
Τα πάντα ξεχειλώνουν
σὺν τῷ χρόνῳ:
τα στήθη, οι κοιλιές
και οι βαμβακερές φανέλες.
Το «ἵνα» γίνεται «για να»
κι οι μετοχές προτάσεις.
Είναι μια τάση φυσική
το ἅπλωμα στον χώρο.
Κακόμοιρη συνείδηση,
πώς τάχα θα γλιτώσεις;
*
Ἥρως
Ξεχώρισες όπως το στάρι από την ήρα·
κατέληξες βορά για τις μυλόπετρες.
Και η δασεία φωτοστέφανο
για να φωτίζει της ψυχής σου τα ὑπόγεια.
Αχρείαστος ας είσαι όσο κι αυτή!
Ι amsorry, iros!
Ζούμε σε αντεστραμμένη –greeklish– εποχή!
*
Ὁλκὴ
Νεοϋπήκοοι ὁλκῆς,
ἐλατοὶκαι ὅλκιμοι,
αναγκαίο το ISO,
η ἡμέρα λήξεως
μετὰτῆς σημάνσεως:
«ίχνη αλουμίνιου
ίσως περιέχονται».
*
Ὕδωρ
Τώρα, αντί να πω
για τη δροσιά του,
θ’ αρχίσω πάλι
για δασείες να μιλώ…
*
Ὑπάρχει
Μην τον κοιτάς που
–τόσο αδύναμο παιδί–
διόλου γρήγορα δεν τρέχει.
Τα μεσημέρια,
που εσύ κοιμάσαι,
αυτός φτεροκοπά στο πέρα δώθε
σ’ ἕνα μικρό σαλόνι πέντε μέτρων.
Τέλος, ὁρμᾷ στον καναπέ,
που σείεται ὅλος,
που απορεί,
γιατί ὑπάρχει
κάποιος σε αυτόν τον κόσμο να κινείται.
Τα πάντα σχετικά κι απρόβλεπτα.
Ρώτα γι’ αυτό
τον καναπέ
που το ’χει ήδη νιώσει στο πετσί του.
Ρώτα τον
ποιον απ’ ὅλους μας
φοβάται!
***
Σημείωση: Τα παραπάνω ποιήματα αποτελούν λήμματα από το αδημοσίευτο έμμετρο γλωσσάρι του Γιάννη Κονδυλόπουλου με τίτλο «Δασείας απόλογοι». Το πολυτονικό σύστημα ακολουθήθηκε στις δασυνόμενες λέξεις (με λίγες εξαιρέσεις).
