Ταίριαζαν σε όλα: ίδια ηλικία, ίδιο ύψος, ίδιο χρώμα, ίδια μόρφωση, ίδιο επάγγελμα (δικηγορία) και εξ ίσου συμπαθητική εξωτερική εμφάνιση. Ακόμη και στο όνομα ταίριαζαν: Αλκίνοος εκείνος, Ναυσικά εκείνη.Όταν συναντήθηκαν για πρώτη φορά, στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου, και εκείνη είπε το όνομά της,”Ναυσικά”, εκείνος είπε: “Θα προτιμούσα να σε έλεγαν Αρήτη“. Γέλασαν και οι δύο, και από εκείνη την στιγμή έγιναν ένα. Η μόνη διαφορά που είχαν ήταν φιλοσοφικού χαρακτήρα, η οποία, όμως, ποτέ δεν έγινε αιτία σύγκρουσης ή δυσαρέσκειας και διατάραξης της αρμονικής τους συμβίωσης.
Η Ναυσικά ήταν πιστή χριστιανή. Δεν είχε ερωτηματικά, ούτε αμφιβολίες για την ύπαρξη του θεού, ούτε για τον ρόλο της Εκκλησίας. Ο Αλκίνοος ήταν αγνωστικιστής. Υποστήριζε ότι “δεν υπάρχει λογικό επιχείρημα που να με πείθει ότι υπάρχει θεός “ και η Ναυσικά απαντούσε: ”Ωραία, δος μου εσύ ένα λογικό επιχείρημα ότι δεν υπάρχει“. Τέτοιες συζητήσεις τελείωναν πάντα με νικητή τη Ναυσικά, που δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει το ίδιο επιχείρημα: “Αν δεν υπάρχει θεός, το τι λέμε εμείς δεν έχει καμία συνέπεια, αλλά αν υπάρχει είναι συμφέρον μας να το πιστεύουμε“. Για να διαφυλάξει τη λογική της σκέψης του, ο Αλκίνοος απαντούσε ότι αυτό το επιχείρημα ήταν φανερή υποκρισία: ή πιστεύεις ή δεν πιστεύεις. Πίστη υπό όρους δεν είναι πίστη, είναι πονηριά. Τέτοιες αψιμαχίες δεν ήταν σπάνιες, αλλά δεν είχαν και καμία αρνητική συνέπεια για την κοινή πορεία τους στη ζωή. Είχαν αναπτύξει μια γνήσια φιλία και μια πλούσια ερωτική σχέση που δεν άφηνε τίποτα και κανέναν να παρεισφρήσει ανάμεσά τους.

Οι αμφιβολίες του Αλκίνοου για την ύπαρξη θεού δεν τον οδήγησαν σε μια στείρα άρνηση ή αδιαφορία· αντίθετα, ήταν κίνητρο για μελέτη και έρευνα. Μελετούσε την Αγία Γραφή και τα ιερά κείμενα άλλων θρησκειών για να καταλάβει τι ακριβώς είναι αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν Θεό, Αλλάχ, Γιαχβέ, Βράχμα, Ρα, Όντιν κτλ. Έμαθε πολλά για τις θρησκείες, αλλά τίποτα για τον Θεό. Το είπε στη Ναυσικά με φανερή απογοήτευση:

—Όλοι αυτοί που έχουν γράψει τα ιερά κείμενα είναι είτε άσχετοι ή πονηροί. Δεν ξέρουν και δεν λένε τίποτα για τον Θεό. Προωθούν δικές τους ιδέες και πιθανότατα δικά τους συμφέροντα.
—Μπορεί να έχεις δίκιο. Κι εγώ έχω διαβάσει στην Καινή Διαθήκη πράγματα με τα οποία διαφωνώ. Επίσης, διαφωνώ πολλές φορές και με την ερμηνεία που δίνει η εκκλησία και με τα συμπεράσματα για το πώς πρέπει να ζούμε, αλλά, αγάπη μου, σημαία έχει πώςεσύ ερμηνεύεις τα ιερά κείμενα.
—Τι εννοείς; Ότι ο καθένας μπορεί να δώσει τον δικό του ορισμό στην έννοια του θεού;
—Νομίζω ναι, κάτι τέτοιο λέω…
—Ωραία, από αύριο προσκυνάω τον Δία και πηγαίνουμε για προσευχή στους Δελφούς.
—Εσύ, εγώ θα συνεχίσω να πηγαίνω και να προσεύχομαι στον Άγιο Νικόλαο.