Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος ταξιδεύει και μας ταξιδεύει με όχημα την δεξιοτεχνική του μεστή αφήγηση, (σημάδι ευδιάκριτο από την πρώτη του κιόλας πρώτη εμφάνιση το 2017) τις λέξεις και τη μαγεία τους έτσι όπως αρμονικά συναντιούνται και δένουν η μία στο πλευρό της άλλης και, σε στέρεο έδαφος ρίχνουν θεμέλια και χτίζουν μικρές ιστορίες σαν δέντρα ακλόνητα.

Με όχημα του κόσμου τη σκοτεινιά και το θάμπος, τις θύελλες και τα ρεύματα των νερών και των καιρών, την ηχώ της ησυχίας και τους παφλασμούς των στοχασμών που σαν κύματα απλώνονται πάνω στην άμμο, σε μια προκυμαία, σε μια μακρινή χώρα, σ’ ένα μικρό δρόμο, σε μια λεωφόρο, στα συναισθήματα που μεταβολίζονται και παίρνουν το σχήμα μιας ανταύγειας της θάλασσας.

Ο νεαρός δημιουργός πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 2017 από τις εκδόσεις Σμίλη με την ποιητική συλλογή «Η στάχτη στον ουρανίσκο» που προκάλεσε θετικές εντυπώσεις καθώς ήταν ένα ποιητικό δείγμα βαθιάς ωριμότητας καμωμένη από έναν νέο ηλικιακά ποιητή. Κι ακολούθησε το ημερολογιακής / ποιητικής σύλληψης και δομής «Ανάμεσα στους ήλιους», το 2021, από τις εκδόσεις Ίκαρος, ένας ευσύνοπτος τόμος ταξιδιωτικών αφηγημάτων όπου ο ποιητικός λόγος του Αγγελόπουλου μπαίνει σφήνα μέσα στην πρόζα και γίνονται μαζί διαδρομή με εικόνες του ελληνικού καλοκαιριού στην έντασή του και στη νωθρότητα των καυτών μεσημεριών του. 2023 και ήρθε το επόμενο έξοχο βήμα του Αγγελόπουλου με τίτλο «Σώσε τη θύελλα», ολιγοσέλιδο μεν πυκνό και πλούσιο νοημάτων δε, με πρωτοπρόσωπες διηγήσεις. Κι εδώ, πρόζα και ποιητικός στοχασμός γίνονται ένα με το παιχνίδισμα των λέξεων, με διαδρομές σε συναισθήματα, εναλλαγές τοπίων, ενατενίσεις και ψίθυρους στο εδώ και στο εκεί της πόλης, της χώρας, του κόσμου.