ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΑΝΑΠΟΔΑ ΜΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ

Σ’ όλο και κάποιον πάντα αρέσει να ταξιδεύει καθισμένος αντίστροφα,

ακουμπώντας το κεφάλι πάνω στο παράθυρο, η αντανάκλαση,

το κροτάλισμα των βαγονιών να τον λικνίζουν ως ν’ αποκοιμηθεί.

Τι βλέπει στις εικόνες που περνούν;

Ιστορίες. Ιστορίες σαν μεγάλες εκτάσεις γης.

Μόλις πέρασε ένα παλιό σπίτι, έναν πλάτανο.

Μόλις πέρασε ένα παλιό σπίτι, ένας πλάτανος.

Η μάνα μου ήταν ένα παλιό σπίτι, ο πατέρας

πλάτανος που υψωνόταν πάνω της. Τον χειμώνα

σκαρφάλωνα σε μια σκάλα, σ’ ένα φθαρμένο περβάζι

και καθάριζα τις υδροροές. Όταν ονειρεύομαι

ότι πέφτω, πέφτω απ’ αυτή την στέγη, αιωρούμαι

ζωντανός σχεδόν, μετά το χώμα. σκληρή ευλογία,

το χέρι ενός ξένου ν’ αγγίζει τον ώμο μου.