Κωνσταντίνος Ιωαννίδης, Ποιήματα
11Απρ
Φουσκάλες μνήμης σε πορτοκαλάδα με ανθρακικό
Πέρασαν χρόνια, δεν θυμάται
αν ήτανε μετά ή πριν.
Ήτανε σε σταθμό λεωφορείων
και προπορεύονταν στο πεζοδρόμιο
φόρεμα μπλε, αν καλά θυμάται, με λουλούδια.
Τα ανακατώνει ο χρόνος όλα,
ασήμαντα ή σημαντικά
και απορεί και δεν πιστεύει
πώς έγινε και δεν θυμάται
όπως θυμότανε πριν λίγα χρόνια
ξεχωριστά συμβάντα της ζωής του.
Και δυστυχώς, φάρμακο δεν υπάρχει για την μνήμη,
που να μπορούν να αναδύονται
φουσκάλες λεπτομερειών,
όπως σ’ ένα ποτήρι πορτοκαλάδα με ανθρακικό.
Αφήστε ένα σχόλιο

![Κώστας Ταχτσής, «Κι έχουμε πόλεμο!» [Απόσπασμα «Το τρίτο στεφάνι» (1962)]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-5-75x75.jpg)


![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)
![«Ανατολικά της Εδέμ» [σενάριο: Ζόι Καζάν]/ Σειρά, Netflix (γράφει ο Ελισσαίος Βγενόπουλος)](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-1-5-75x75.jpg)




















