ΒΛΗΜΑ
Αν μπορούσα να είμαι η σφαίρα
που διαφεύγει απʼ το τουφέκι
με το οποίο πυροβολεί ο στρατιώτης:
θα πήγαινα νʼ αναζητήσω
τους εραστές του πολέμου
και θα διαπερνούσα ανελέητα
την πέτρινη καρδιά τους.
Μετά θα έριχνα τον εαυτό μου στο ποτάμι
ώστε ποτέ πια
να μην με ξαναπυροβολήσουν.
Αλλά είμαι μόνο μια γυναίκα!
Αν ήμουν το ξίφος
με το οποίο προκαλείται ο εχθρός:
θα έτεμνα χωρίς φόβο,
με την αστραφτερή μου κόψη,
το κεφάλι των σφαγέων
που κόβουν το λαιμό σαδιστικά
στις μητέρες και τα παιδιά.
Μετά θα διείσδυα στην γη,
απαστράπτουσα, κυματιστή,
απʼ όπου ποτέ πια
κανείς δεν θα με σήκωνε.
Αλλά είμαι μόνο μια σημαία!
Εάν ήμουν το βλήμα
που βγαίνει απʼ το κανόνι
για να τελειώσει τον μαχητή:
θα πήγαινα νʼ αναζητήσω
εκείνους που διατάζουν τη σφαγή
και θα τους έκοβα τον αέρα που αναπνέουν …
PROYECTIL
Si pudiera ser la bala
que escapa del fusil
que dispara el soldado:
Iría en busca
de los amantes de la guerra
y traspasaría sin piedad
su rocoso corazón.
Después al río me lanzará
para que nunca más
me vuelvan a disparar.
Pero sólo soy mujer.
Si fuera la espada
con que se reta al enemigo:
Cortaría sin temor
con mi filo reluciente
la cabeza de los masacristas
que degüellan con sadismo
a las madres y a los niños.
Después penetraría en la tierra
reflejando, ondulante,
de donde nunca más
nadie me levante.
Pero sólo soy bandera.
Si fuera el proyectil
que sale del cañón
para dar fin al combatiente:
Iría en busca
de los que mandan la encarnizada
y les cortaría el aire que respiran…
ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ
Όταν πεθάνω
και πάλι θα είμαι σκόνη,
τάφος χωρίς πτώμα
πτώμα χωρίς σώμα
τάφος χωρίς σταυρό,
χωρίς επισκέψεις ή λουλούδια,
διάσπαρτη τέφρα,
πάνω από τη θάλασσα
και τα ρόδα,
αιωνίως θα είμαι.
INCINERACION
Cuando yo muera
otra vez polvo seré,
sepulcro sin cadáver
cadáver sin cuerpo
tumba sin cruz
sin visitas ni flores
ceniza esparcida
sobre el mar
y las rosas
perenne estaré.
ΑΓΑΠΗ
Ζωηρή και εφήμερη σαν τραγούδι
ακτινοβόλα και ευαίσθητη σαν λουλούδι,
εύθραυστη και διακεκομμένη σαν κλάμα
ισχυρή και υπέρτατη σαν Θεός.
Η αγάπη είναι να ζεις παραληρώντας
να ονειρεύεσαι ξύπνιος ή κοιμισμένος,
αγάπη είναι να πεθαίνεις χαμογελώντας
ή να πεθαίνεις προσηλωμένος.
Τραγούδι, ακτινοβόλο λουλούδι είναι η αγάπη,
αρώματα και αλληλούια είναι συνάμα,
να θραύεσαι και να πεθαίνεις είναι η αγάπη,
βασανιστήριο και θάνατος είναι συνάμα.
Αγάπη είναι να ευχαριστείς τον Θεό,
είναι βάλσαμο της τρυφερότητας,
αγάπη είναι να βλασφημείς τον Θεό
ή είναι ατμός πίκρας,
δόξα ή θάνατος είναι η αγάπη.
AMAR
Alegre y fugaz cual canto
radiante y sensible como flor,
frágil y quebrantoso cual llanto
poderoso y supremo como Dios.
.
Amar, es vivir delirante
soñar despierto o dormido,
amar, es morir sonriente
o es morir enclavado.
.
Canto, flor radiante es amar,
perfumes y aleluya lo es también,
fragmentarse y morir es amar,
Calvario y muerte lo es también.
.
Amar es bendecir a Dios
lo es, bálsamo de ternura,
amar, es blasfemia a Dios
o es vapor de amargura,
Gloria o muerte es amar.
ΕΙΣΑΙ Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ
Παρηγοριά των θλίψεών μου
καταφύγιο στις περιπέτειές μου
γαλήνη του θρήνου μου-
άνθρωπος και αλμυρό νερό.
.
Αλαζονικέ κύριε, είσαι ο εραστής μου,
Δεν μπορώ να αγαπήσω κανέναν που δεν είσαι εσύ.
.
Νιώθω πως είμαι δική σου
όταν αφήνομαι να με χαϊδεύεις
με το φρέσκο και απαλό αεράκι σου
όταν τα κύματά σου με τυλίγουν
σαν δυνατά χέρια ενός σπουδαίου άντρα.
Με τρυφεράδα ανταποκρίνομαι σʼ εσένα
όταν χαρούμενη σου δίνομαι
αν και ζηλιάρες μπορεί να είναι
όλες οι μούσες που προσέχεις.
.
Είσαι ο αγαπημένος μου, θάλασσα αχανής.
Πάντα περίμενέ με όπως το κάνεις
για να ζωογονήσεις την πυρετώδη μου κατάσταση
αυτή που αισθάνομαι για σένα
– γαλάζιο τέρας, εραστή μου.
ERES MI AMADO
Consuelo de mis penas
refugio en mi andanza
sosiego de mi lamento
hombre y salada agua.
.
Arrogante señor, eres mi amante,
no puedo a nadie amar que no seas tú.
.
Siento ser tuya
cuando me dejo acariciar
con tu fresca y suave brisa
cuando tus olas me envuelven
cual brazos fuertes de un gran varón.
.
Yo con ternura te correspondo
cuando feliz me doy a tí
aunque celosas puedan estar
todas las musas que guardas tú.
.
Eres mi amado, inmenso mar.
Espérame siempre como lo haces
para refrescar mi febril estado
sentido por tí
– monstruo azul, amante mío.
LILY FLORES PALOMINO
(Abancay, Apurimac, 1937)
Η Lily Flores Palomino ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Αρεκίπα και τις δευτεροβάθμιες και πανεπιστημιακές σπουδές της στη Λίμα. Το 1987 έλαβε το Βραβείο Cantuta de Oro και το Εθνικό Βραβείο Urpicha de Plata του Πρώτου Φεστιβάλ Συγγραφέων και Συνθετών των Άνδεων. Ποιητικές της συλλογές στη γλώσσα Quechua: Troj de poemas: quechua castellano (Lima: César Lanegra, 1971), Phawaq titi (Lima: Editorial Perú, 1985) και Waqalliq-takln / Tañido de campanas (Lima: CONCYTEC, 1989).
