Πηγή φωτογραφίας

ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ

Οι μαραμένες παπαρούνες θα πεταχτούν μαζί με το πένθος.
Μια Φρίντα στον τοίχο δεν θέλει να δει τίποτ’ άλλο.
Ούτε κι εγώ.

Τα παιδικά βιβλία δίνουν ελπίδα.
Το κυριακάτικο τσάι μιας μεσήλικης.

Μαύρες καρέκλες για όσους καλεσμένους μετατράπηκαν
σε μια αριστουργηματική απογοήτευση.
Το τραπέζι δεν ταιριάζει άλλο.
Θα πεταχτεί – μαζί με τη ζωή μου.

Το κεφάλαιο 1 δεν θα ξεκινήσει με τη φράση
«Μια φορά και έναν καιρό».
Αρκετάχρόνια παραμύθιασα τον εαυτό μου.

Μια Κυριακή λοιπόν.