Γιώργος Μουφτόγλου, Δύο ποιήματα
19Ιου
Ικέτιδες
Είχα πάντα μια αιμάσσουσα παρομοίωση
σφηνωμένη πίσω από τα μάτια μου
που δεν έλεγε να γίνει μεταφορά.
Ένα βράδυ, πάνω που θα έκοβα τον ιμάντα της συνείδησης
την αισθάνθηκα δειλά να ξεπροβάλλει
να στάζει λέξεις βαριές
που σκίσανε τα μάγουλά μου
και με δύναμη σωριάστηκαν στο έδαφος
ικέτιδες στον ίσκιο μιας υποθετικής πρότασης.
Αφήστε ένα σχόλιο

![Κώστας Ταχτσής, «Κι έχουμε πόλεμο!» [Απόσπασμα «Το τρίτο στεφάνι» (1962)]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/images-5-75x75.jpg)


![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)

![«Camillo Sbarbaro (1888-1967): Ποιητής και λειχηνολόγος» [Μετάφραση από τα Ιταλικά – Επίμετρο: Θεοδόσης Κοντάκης]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/10/72e4b3c7-6554-4ee8-b9f8-866d88f3422a-75x75.jpg)



















