Ικέτιδες
Είχα πάντα μια αιμάσσουσα παρομοίωση
σφηνωμένη πίσω από τα μάτια μου
που δεν έλεγε να γίνει μεταφορά.
Ένα βράδυ, πάνω που θα έκοβα τον ιμάντα της συνείδησης
την αισθάνθηκα δειλά να ξεπροβάλλει
να στάζει λέξεις βαριές
που σκίσανε τα μάγουλά μου
και με δύναμη σωριάστηκαν στο έδαφος
ικέτιδες στον ίσκιο μιας υποθετικής πρότασης.
`
****
Ίκαρος
Δεν έχεις τίποτε να φοβηθείς
όσο αποφεύγεις τις αιχμές
τα ελπιδοφόρα ρήματα
τους σχιζοειδείς διασκελισμούς.
Μέσα από τα λεκτικά κάγκελα
δεν χωράει να περάσει η έρπουσα σκιά
και το χώμα εδώ το μαλάκωσε η υγρασία
για να πέσει ο Ίκαρος με ασφάλεια.
Όταν δεις τα φλεγόμενα φτερά του να φτάνουν
με κίνηση ελικοειδή στη στέγη της μνήμης
δεν θα ‘χεις τίποτε να φοβηθείς.
Ίσα που θα προλάβεις να σταθείς
να δεις τον χρόνο, πώς ρέει στις αυλακώσεις
σαν αέναη παρήχηση του ζ
αντηχούσα στις σκάλες της υπόγειας διάβασης.
