Πόση ομορφιά

Πόση ομορφιά!
Μακριά, κοίτα πώς λάμπει η ποταμιά,
η γη πολύχρωμο χαλί,
τα σύννεφα λευκά.
Εδώ κανείς…Μόνο σιωπή,
μόνο ο Θεός κοντά,
η σκιά του πεύκου, όπως παλιά,
και τ’ όνειρό μου, εσύ…

**

Στο παραθύρι εμπρός

Στο παραθύρι εμπρός μια κερασιά ανθεί,
συλλογισμένη ανθίζει μέσα στ’ ασημιά της,
με τα κλαδιά της, τ’ άρωμά της,
με σκιάζει, με καλεί…
Ευτυχισμένα εισπνέω την μυρωδιά
απ΄τα τρεμάμενα, αέρινα λουλούδια,
χωρίς να μου μιλούν, αγάπης λέν’ τραγούδια,
γλυκά σαν το μυαλό μεθά η ευωδιά.