IV
Αυτοί πολέμησαν πάντως,
και μερικοί πιστεύοντας,
pro domo, παντως…
Άλλοι πρόθυμοι για τα όπλα,
άλλοι για περιπέτεια,
άλλοι απ’ τον φόβο της αδυναμίας,
άλλοι απ’ τον φόβο της αποδοκιμασίας,
άλλοι από αγάπη για τη σφαγή, στη φαντασία,
μαθαίνοντας αργότερα…
άλλοι με φόβο, μαθαίνοντας την αγάπη της σφαγής`
μερικοί έπεσαν, pro patria,
non “dulce”non et “decor”…
βούτηξαν ως τα μάτια στην κόλαση
πιστεύοντας στα ψέματα των γέρων, ύστερα δυσπιστώντας
επέστρεψαν στην πατρίδα, επέστρεψαν σ’ένα ψέμα,
επέστρεψαν σε αμέτρητες απάτες,
επέστρεψαν σε παλιά ψέματα και νέους εξευτελισμούς`
τοκογλυφία πωρωμένη και πανάρχαιη
και στις δημόσιες θέσεις συκοφάντες.
Τόλμη όσο ποτέ άλλοτε, σπατάλη όσο ποτέ άλλοτε.
Νέο αίμα κι ευγενικό αίμα,
ρόδινα μάγουλα, κι ωραία σώματα`
σθένος όσο ποτέ άλλοτε
ειλικρίνεια όσο ποτέ άλλοτε,
απογοητεύσεις ανείπωτες στο παρελθόν,
υστερίες, εξομολογήσεις χαρακωμάτων,
καγχασμός μέσα από νεκρές κοιλιές.
***
V
Πέθαναν μυριάδες,
κι ανάμεσα τους, οι καλυτεροι,
για μία φαφούτα γριά σκύλα,
για έναν μπαλωμένο πολιτισμό,
γοητεία, χαμόγελο στο ευγενικό στόμα,
γοργή ματιά που χάθηκε κάτω απ’ της γης το βλέφαρο,
για δύο γρόσες σπασμένα αγάλματα,
για μερικές χιλιάδες στραπατσαρισμένα βιβλία
***
IV
These fought in any case,
and some believing,
pro domo, in any case…
Some quick to arm,
some for adventure,
some from fear of weakness,
some from fear of censure,
some for love of slaughter, in imagination,
learning later…
some in fear learning love of slaughter;
Died some, pro patria,
non “dulce”non ët decor”…
walked eye-deep in ell
believing in old men’s lies, then unbelieving
came home, home to a lie,
home to many deceits,
home to old lies and new infamy;
usury age-old and age-thick
and liars in public places.
Daring as never before, wastage as never before.
Young blood and high blood,
fair cheeks, and fine bodies;
fortitude as never before
fortitude as never before
frankness as never before,
disillusions as never told in the old days,
hysterias, trench confessions,
laughter out of dead bellies.
***
V
There died a myriad,
And of the best, among them,
For an old bitch gone in the teeth,
For a blotched civilization,
Charm, smiling at the good mouth,
Quick eyes gone under earth’s lid,
For two gross of broken statues,
For a few thousand battered books










είναι καιρός να μαζέψουμε
αυτούς που χαλάνε τη μόστρα μας-
το πρόσωπο μας το συντηριμένο στο εργαστήριο
το σώμα μας, συντηριμένο στο γυμναστήριο
την ψυχή μας σε γιατρούς περιοπής
είναι καιρός να μαζέψετε το ορφανό και το έρημο
επισρέφοντας το κέρδος στον έμπορο
και τη θυσία στον παπά
είναι καιρός να καούν τα σπασμένα φτερά σ΄εκατόμβες
να μπουν σφραγίδες στα χέρια των μιασμένων.
είναι καιρός στα ράφια να πουλιούνται τα φιλιά
σε δωδεκάδες
μαζί με τα τέλεια στόματα
είναι καιρός να σιγήσουν οι πόλεμοι
και να σπαρθούν αυτοκτονίες
για ο,τι αντιστέκεται
και μαύρο μελάνι να τρέχει στις φλέβες
αυτών που αποκότισαν να ψιθυρίζουν συλλαβές
μακριά απ΄τη λάμψη της νέας αυτοκρατορίας
είναι καιρός να συντρίψουμε τα παιδιά
και μηχανές καινούριες να παράγουμε
χωρίς αρχή
αλλά με τέλος
καλή πατρίδα σύντροφε !
Πρόθυμοι για τα όπλα
όλο αγάπη για σφαγή
πέθαναν μυριάδες
για μια φαφούτα γριά σκύλα
για έναν μπαλωμένο πολιτισμό
……………………………………….
σπουδαίος και πάντα επίκαιρος ο Έζρα
συγχαρητήρια στο ποιείν και στο μεταφραστή
για τα ωραία ποιήματα
Συγχαρητήρια και για την αναρτηση και για τη μετάφραση.
Αυτοί πολέμησαν πάντως…
Ευχαριστούμε για τη μετάφραση αλλά και για την παράθεση των αποσπασμάτων στην αγγλική.
Θα είχε μεγάλη πλάκα να διαβάζαμε (φωναχτά και ρυθμικά) τα όσα ο Hemingway γράφει στο βιβλίο του Moveable feast για τον Πάουντ και τον προστατευόμενό του Έλιοτ.
Ο Πάουντ αξίζει να διαβάζεται για τα Cantos του και τον Έλιοτ για τα Four Quartets του. Αν και πάλι η ποιητική τους αξία συνεχώς προβάλεται ως αυταξία από την ελληνική κριτική…