ΑΠΕΝΘΕΙΣ

Απενθείς απώλειες.
Χρόνια αδάκρυτα.

Τρυπά η βροχή τον τσίγκο του μυαλού.
Στο χέρσο τα κοτσύφια στήνουν σπίτι.

Η αϋπνία ξεκουρδίζει άρρυθμα
το αφημένο σώμα .

Επίμονα συνδέεις κομμάτια λύπης •
μα εκείνα τη συνύπαρξη αρνούνται .

Ιστοί αράχνης μπλέκονται στα μαλλιά .
Τα ξασπρίζουν .

Χέρια άπληστα κλέβουν το γέλιο .
Θωπεύουν προκλητικά τη χαρά .

Ακόμα ψάχνεις να βρεις
τον χρόνο να πενθήσεις.

Τις απενθείς σου απώλειες.
Τα χρόνια σου τα αδάκρυτα.