Αλέξανδρος Δεδιλιάρης, «Η Τέχνη του αυτόχειρα» / «Το ουδέτερο γένος»
10Ιου
Η Τέχνη του αυτόχειρα
Στον δρόμο μουρμουράει που τον κοιτούν,
σιχαίνεται κι οικτίρει τους ανθρώπους,
τα Γράμματα θυσίες απαιτούν
και χίλιους κόπους.
Τα όνειρά του ωραία και τερπνά,
γραμμούλες που γοργά το πλήθος σβήνει,
αισθάνεται να τον διαπερνά
μια σκοτοδίνη.
Τεχνίτης της γραφής σχολαστικός
Παλεύει την αναίδεια ν’ αντέξει,
μοιραία η λογική βαδίζει προς
μοιραία σκέψη. . .
Μ’ αισθήματα μικρού κι αθώου παιδιού
το μυστικό το κρυφό δε λέει
κι όταν η πόρτα κλείσει του σπιτιού
μονάχος κλαίει!
Η Τέχνη του οσία κι ιερή
υψώνεται στα θεία και τα μεγάλα,
ν’ αλλάξουν οι καιροί δεν καρτερεί,
στήνει κρεμάλα. . .
1 Σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















