Μεταγραφή σε λέξεις

η ζωή της

παλιά τετράδια και ημερολόγια,

πλάγια γραφή

πότε στρωτή,

κάποτε με ένταση

άλλοτε γεμάτη μουτζούρες.

Όλα τ’ ανείπωτα

στοιχειωμένα στα αποσιωπητικά,

στα περιθώρια

σκόρπιες φευγαλέες εικόνες

όλες σε εξόριστα φθινόπωρα.

Κάποτε η νοσταλγία

στην πυρκαγιά του φεγγαριού

τής είχε χαρίσει ένα όνειρο,

στον καθρέφτη

ακέραια αναδύθηκε η εικόνα του,

μάτια σκούρο κεχριμπάρι,

βαθιά στις κόγχες

υπόμνηση στο αίνιγμα,

με την αφή

διάβαζε το σώμα της,

ανορθόγραφα όπως συνήθιζε

διαφορετικές όμως σκέψεις

και συναισθήματα.