«Ο Hermann Broch του Γιώργου Κεντρωτή»
23Σεπ
ΣΟΝΕΤΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΡΑΣΚΕΙΝ (μετφρ. Γιώργος Κεντρωτής)
Το δάσος: δέντρα, φύλλα και φλοιοί – κομμάτια τόσα
δικά μας, με τα ρυάκια, τις λιμνούλες. Ένας θρόνος
ο κόσμος ήταν πλούσιος, πλούσιοι δε κι εμείς συγχρόνως,
διότι ήσαν όλα γλώσσα: και για το παιδί ήσαν γλώσσα –
χρωμάτων ήσαν πλησμονή, μα και χλομάδας φθόνος,
οδύνη και περιπλοκή, και μια φυγή βοώσα·
τον πλούτο νιώθαμε όλοι με τυφλότητα αποχρώσα,
το πρόσω μας για τη ζωή ανάποδα καλούσε ο πόνος.
`
Υπάρχει πόλεμος: φονιάς κι εγκληματίας γίνε!
Απ’ έξω ακούγονται ουρλιαχτά από το κακό που εγίνη,
μα μέσα μας (παράξενο!) επικρατεί γαλήνη,
και κόσμος πια, επ’ ουδενί, η γλώσσα μας δεν είναι:
τον πλούτο του παιδιού τον έχουμε έκπαλαι χαμένο
από το εγώ που εντός μας έχουμε μεγαλωμένο.
Διαβάστε περισσότερα


![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)





















