Διονύσιος Χριστοφοράτος, Ποιήματα
6Οκτ
Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ
Ὅ,τι δὲν ἔκανα
κι’ ὅσα δὲν εἶπα
θάβω στὸ χῶμα
ὅταν θὰ φύγω
μὲ δάκρυα νὰ βρέξῃς
νἀρθῇ νὰ ἀνθίσῃ
ὅ,τι δὲν ἔγινα
τὸ ἄλλο ποὺ εἶμαι
ΛΕΥΚΕΣ ΑΓΕΝΝΗΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
Ἔ ποιητή
Ἔ ἄνθρωπε
Τοῦτες οἱ λευκὲς ἐδῶ
οἱ ἀγέννητες σελίδες
τὸν θάνατόν σου περιμένουν γιὰ νὰ ζήσουν
τὴν τέφραν καὶ τὴν στάχτην σου
καὶ τὴν ἀνάστασίν σου
ν’ ἀποτυπώσῃς στὸ παρθένο των κορμί
στὴν πάλλευκήν των τὴν ψυχή
Τὸν θάνατόν σου περιμένουν
καὶ τὴν ἀνάστασίν σου
τὸν λόγο γιὰ νὰ γεννηθοῦν
τὸν λόγο γιὰ νὰ ζήσουν
1 Σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)




















