Διονύσιος Χριστοφοράτος, Ποιήματα
25Οκτ
Μ’ ΕΝΑΝ ΑΠΟΗΧΟ ΒΡΟΧΗΣ
Μ’ ἕναν ἀπόηχο βροχῆς
πλέουν στεγνά
καὶ ἀφυδατωμένα
στὸν γαλανὸ αἰγιαλό
κατάκοπα καὶ διψασμένα
τὰ μολυβένια σύννεφα
ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΛΗΚΤΡΟΦΟΡΑ
Σύννεφα πληκτροφόρα
βρέχουν μὲ μαεστρία
τὴν ὑετία μελῳδία
τοῦ μουσικοῦ οὐρανοῦ
Αφήστε ένα σχόλιο



![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![Αγγελική Κουντουράκη: «Αγαπώ και αφήνω και όχι αγαπώ και κρατάω» [Συνέντευξη στη Γεωργία Χάρδα]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/Clipboard-1-75x75.jpg)
![ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Σύγχρονη Αμερικανική Ποίηση / 3. Jane Hirshfield (1953-) [Πρόλογος- Μετάφραση- Επιμέλεια: Νίκος Κωσταγιόλας]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/11/images-3-1-75x75.jpg)



















