Όταν το πένθος γεννά αθανασία

Η απώλεια δεν θεραπεύεται, μετασχηματίζεται σε μνήμη, σε τέχνη και σε σιωπηλή παρουσία που συνυπάρχει με τη ζωή, χωρίς ποτέ να την εγκαταλείπει.

Στο Άμνετ (Hamnet), η Κλόι Ζάο αφηγείται μια ιστορία βαθιά ανθρώπινη, σιωπηλή και σπαρακτική, που κινείται στις παρυφές του μύθου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ χωρίς να εγκλωβίζεται στη βιογραφία. Η ταινία δεν ενδιαφέρεται να εξηγήσει τον Σαίξπηρ ως ιδιοφυΐα, αλλά να φωτίσει τον άνθρωπο πίσω από το όνομα, μέσα από μια απώλεια που σημάδεψε ανεπανόρθωτα τη ζωή και το έργο του.

Η αφήγηση ξεκινά στην αγγλική επαρχία του 1580, όπου ο νεαρός και φτωχός δάσκαλος λατινικών Ουίλιαμ Σαίξπηρ (Πολ Μέσκαλ) συναντά την Άνιες (Τζέσι Μπάκλεϊ), μια γυναίκα με έντονη πνευματικότητα, διαίσθηση και μια σχεδόν μυστικιστική σύνδεση με τη φύση. Η σχέση τους αναπτύσσεται με πάθος αλλά και ισορροπία, δεν πρόκειται για έναν ρομαντισμό εξιδανικευμένο, αλλά για έναν δεσμό που βασίζεται στην αμοιβαία κατανόηση και την ελευθερία. Ο γάμος τους έρχεται γρήγορα, όπως και η δημιουργία οικογένειας, με τη γέννηση τριών παιδιών, ανάμεσά τους τα δίδυμα Άμνετ και Τζούντιθ.

Καθώς ο Ουίλιαμ αρχίζει να βρίσκει τον δρόμο του στο θέατρο του Λονδίνου, η απόσταση ανάμεσα στο ζευγάρι μεγαλώνει. Εκείνος λείπει συχνά, κυνηγώντας την καλλιτεχνική αναγνώριση, ενώ η Άνιες μένει πίσω, σηκώνοντας μόνη της το βάρος της καθημερινότητας και της ανατροφής των παιδιών. Η ταινία αποτυπώνει αυτή την απομάκρυνση όχι με συγκρούσεις, αλλά με σιωπές, βλέμματα και μια αίσθηση σταδιακής αποξένωσης, σαν κάτι πολύτιμο να γλιστρά αργά από τα χέρια τους.