Ιωάννης Γκούμας, Ποιήματα
7Ιου
Αγριόχοιροι και Χοίροι
Άν-θρωπε το φως του ουρανού ατένισες
Τα ουράνια λόγια του υποκριτή αθέτησες
Η υπεροψία σου κάτω δεν κοιτά
Το χώμα που σε θρέφει δεν τιμά
Πληγές στη γη ανοίγεις
Το πόνο της δεν κλείνεις
Την αξία της ζωής αρνείσαι να σεβαστείς
Το όπλο σου αδίστακτος εκτελεστής ζωής
Μεγάνθρωπε σταμάτα ζωές να δολοφονείς
Ζωή που δεν έδωσες να πάρεις δεν μπορείς
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)





















