Aλεξάνδρα Σάνδη, Ποιήματα
9Ιου
Ο σπόρος
Μου πρόσφερες μια άγουρη σκέψη.
Το σώμα μου την κράτησε
χωρίς φροντίδα.
Έμεινε για πάντα σπόρος,
σπόρος εν τη γενέσει,
νεκρός εν τη γενέσει.
Η γένεση δεν προηγήθηκε αρκετά
δεν άφησε περιθώρια.
Δεν μπορεί όμως
πριν πεθάνει
ο σπόρος γεννήθηκε.
Ακόμα το σκέφτομαι.
Ας ήσουν άγουρος εσύ
τον σπόρο τον σκότωσα εγώ.
Αφήστε ένα σχόλιο




![Νίκος Μπουρσινός, «Και ο άνεμος του παίρνει το πρόσωπο», εκδ. Μετρονόμος, 2026 [προδημοσίευση]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/08/fc9737a0-ca45-42bd-b721-cd1aab2d5d66-75x75.jpg)
![«Συζητώντας με το ΑΙ: “Το να ξέρεις τον ορισμό της λέξης «πόνος» δεν σημαίνει ότι πονάς”» [γράφει ο Σπύρος Αραβανής]](https://www.poiein.gr/wp-content/uploads/2026/07/images-4-75x75.jpg)




















